Με ανάρτησή του στα social media, ο δημοσιογράφος κάνει λόγο για «ιστορική στιγμή» και για μια προσπάθεια πολιτικής υπέρβασης με αφετηρία την τραγωδία των Τεμπών
Τη συμμετοχή του στο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού προανήγγειλε μέσω ανάρτησής του στα social media ο δημοσιογράφος Θανάσης Αυγερινός, κάνοντας λόγο για «ιστορική στιγμή» και για μια προσπάθεια πολιτικής και θεσμικής υπέρβασης που γεννήθηκε μέσα από την τραγωδία των Τεμπών. Στην ανάρτησή του αναφέρεται, επίσης, στην ανάγκη αντιμετώπισης της διαφθοράς, ενίσχυσης της δημοκρατικής αντιπροσώπευσης και βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου των πολιτών, τονίζοντας πως «δεν θα μπορούσε να λείπει» από αυτή τη συγκυρία.
Αναλυτικά η ανάρτησή του:
«Θα είναι αναμφίβολα μια ιστορική στιγμή για τη μεταχουντική περίοδο, το οριστικό ίσως τέλος της Μεταπολίτευσης και του δι(στην ουσία μονο-)κομματισμού των «επαγγελματιών» πολιτικών, που οδήγησαν στη χρεοκοπία της χώρας και τα ταπεινωτικά μνημόνια. Για πρώτη φορά επιχειρείται η δημιουργία δύναμης θεσμικής υπέρβασης τής – κατά τον καθηγητή Γ.Κοντογιώργη – «κοινοβουλευτικής μοναρχίας» μέσω μιας «μετωπικής» συμπόρευσης διαφορετικής αφετηρίας πατριωτικών πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων, που γνωρίστηκαν και ενώθηκαν με αφορμή την εγκληματική τραγωδία των Τεμπών και τη σκανδαλώδη συγκάλυψη των ακόμη αγνώστων αιτίων και των πραγματικών ενόχων της. Κεντρικό πρόταγμα η πάταξη της διαφθοράς του πολιτικού προσωπικού και των «κολλητών» τους, η πραγματική και όχι στα χαρτιά ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, η αντιμετώπιση ζωτικών προβλημάτων και η αναβάθμιση του υπό κατάρρευση βιοτικού επιπέδου της πλειονότητας των πολιτών, η δημιουργία συνθηκών για επιστροφή όσων έφυγαν αναγκαστικά από τη χώρα, η διεύρυνση της νομιμοποίησης και της αντιπροσωπευτικότητας της δημοκρατίας μας, η ενίσχυση του ρόλου των ενεργών πολιτών, οι οποίοι και προσπαθούν να ανακτήσουν τον έλεγχο της ζωής τους και να αρθρώσουν κάποιες συντεταγμένες λύσεις για το πολύπλευρο και πολυπλόκαμο υπαρξιακό ζήτημα της χώρας.
Δεν θα μπορούσα να λείπω από μια τέτοια ιστορική συγκυρία, δεν θα μπορούσα να μη συμμεριστώ την κοινή αγωνία και την Ελπίδα ότι ευρύτατες δυνάμεις αξίζει κι έχουν την πρωτοφανή ευκαιρία να προσπαθήσουν να αλλάξουν το μέχρι σήμερα πολιτικό παράδειγμα.»
