Το Θαύμα του Ακηράτου και Ακτίστου Αγίου Φωτός του Ζώντος Χριστού

Είναι πρόδηλον και πασίδηλον, ότι την επακολουθήσασα εβδομάδα της Αναστάσεως και του Αγίου Πάσχα, δηλονότι της Διακαινισήμου, ως Χριστιανοί Ορθόδοξοι, πλημμυριζόμεθα με ευφρόσυνα συναισθήματα ένεκεν και συνεπεία του ελέους του Αναστάσαντος Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού και της χορηγηθεισομένης επιεικίας Του προς ημάς, τα δημιουργήματά Του.

Έκτοτε, η ζωή μας αλλάζει άρδην και εκ βάθρων καθότι, μετά το εκούσιον Πάθος, την Εκούσια Ταφή του Θεαναθρώπου, διασπείρεται το χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως του Κυρίου μας, νυν και εις το διηνεκές και τους αιώνες των αιώνων.

Κατόπιν της πορείας Του, προς τον Γολογοθά την μαρτυρική Σταύρωση εις τον τον «Κρανίου τόπον», την αποκαθήλωση του Κυρίου μας από τον Τίμιο και τον Ζωοποιόν Σταυρό και την κάλυψη του ακήρατου σώματός Του, προ του ενταφιασμού αυτού, προσδοκούμε, μετά πλησμονής και ανυπομονησίας την Ανάστασή του κατά τας Γραφάς.

Εν τοις πράγμασι, συμπάσχουμε και αναμένουμε την πανηγυρική Ανάστασή του Κυρίου μας, μετά την εθελουσία κάθοδό Του προς τον Άδη, δια της οποίας κατέλυσε το θάνατο δια του Ιδίου του Θανάτου, κατήργησε και καταβαράθρωσε τον Διάβολο, πίκρανε τον Άδη, διότι δια της φυσικής παρουσίας και Χάρις του ο Θεάνθρωπος, δώρισε, απλοχερώς, την αιώνια ζωή εις τα κείμενα μνήματα, κατερχόμενος ο ίδιος εις αυτά, διερχόμενος δια του Άδη, εν άλλοις λόγοις, βιωματικά ψηλαφούμε ψυχή τε και σώματι, το γεγονός της αυτοπροσώπου καθόδου του Κυρίου μας προς τον Θάνατο και εν τω άμα, δια της ιδικής του περίλαμπρης φυσικής παρουσίας Του, της ολοσχερής καταλύσεως του Άδη, του σκότους και του Θανάτου.

Εξ ου και ψέλνουμε,εφεξής, μετά την Ανάσταση, το ιδιομελές και ηδύμολπο Χριστος Ανέστη εκ Νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσα και τοις εν τοις μνήμασι ζωή χαρισάμενον.

Ο πρωτουργός του σύμπαντος ο πλάστης, Ανεστήθη και κόμισε εις ημάς τα θνητά όντα την ζωντανή ελπίδα της Αναστάσεως και της εξακολουθήσεως της ίδιας της ζωής μας, εσαεί, εφόσον ως κατ’ εικόνα δημιουργημένοι, αποδείξουμε δια των πράξεων και παραλείψεων μας ότι, τω όντι, καθιστάμεθα, εκουσίως, άξιοι, ως κατ’ εικόνα του Θεού, να επιτύχουμε επιμόχθως και ισοβίως το καθ’ ομοίωσιν.

Η Ανάστασις του Θεανθρώπου, συνιστά ένα θεμελιώδες γεγονός καθότι, συνειδητοποιούμε εναργώς ότι δεν είμεθα άφθαρτοι, διαρκούσης της ζωής αλλά, μολαταύτα, ηδυνάμεθα, δυνητικώς τουλάχιστον, να επιτύχουμε την αιώνια ζωή, αρκεί να ενεργούμε, με καθαρότητα ψυχής και καρδιάς, προσεγγίζοντας ούτως το Θείο, ιδρύοντας δηλαδή, μία ορισμένη σχέση, η οποία καθίσταται μοναδική δια καθ’ έκαστο πρόσωπο, διότι η συνομιλία μας, με το θείο (τον Κύριο μας, την Μεγαλόχαρη, τους Αγίους μας), συνιστά μία ζωντανή προσωπική _ιδιωτική_ πραγματικότητα, η οποία σε μετουσιώνει, σε ολοκληρώνει και σε μεταμορφώνει, ως πρόσωπο.

Ο Θεός είναι πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, συνδράμοντας υπέρ των ανθρώπων, δια τους οποίους θυσιάστηκε με αυταπάρνηση, δια την ημετέρα Σωτηρία, ένεκεν και συνεπεία της αγάπης τους προς ημάς.

Το αποκορύφωμα του Θείου δράματος μετά την λιτανεία του Επιταφίου, και τα εγκώμια του Θείου Δράματος, την Μεγάλη Παρασκευή, καθίσταται η υποδοχή του Αγίου Φωτός το Μεγάλο Σάββατο, το οποίο, ανυπερθέτως συνιστά, εκ των ών ούκ άνευ, το ακατάληπτο και μείζον θαύμα για τους εξής λόγους :

Καταρχάς το φώς άρχεται εξ ουρανού, δια της προσευχής εκ του Έλληνος Πατριάρχου εις την Ελληνική γλώττα, μετά ταύτα, το «άκτιστον» ανέσπερο, ζείδωρο, ζώπυρο Άγιον Φως, μεταλαμπαδεύεται εν ακαρεί χρόνω, και η φλοξ δεν καίγει, καθότι, διαπιστευμένο και διαγιγνωσκόμενο, η θερμοκρασία της πυράς, δεν υπερβαίνει τους 40 βαθμούς κελσίου, εξ ού και δεν καίγει, ενώ κατά το μάλλον ή ήττον, η κανονική θερμοκρασία της φλογός του κεριού, ανέρχεται σε 400 βαθμούς κελσίου, ως εκ τούτου, το «άκτιστον» εξ ουρανού αρχόμενο φως, διαρκεί οπωσούν περί τα 8 λεπτά, ως έχει μελετηθεί, εξ αυτού του λόγου και φέρει κυανούν χρώμα, δηλαδή μπλε, ακριβώς λόγω της συρροής των ως άνω ιδιοτήτων, καθότι πρόκειται δια το Θαύμα του Θαύματος και την Ζωντανή παρουσία του Ζώντος Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού, του Βασιλέως των Ουρανών, του Υιού του Θεού του Μονογενούς, του Σωτήρα μας.

Εν κατακλείδι, σταχυολογώ τρεις αράδες από την έκπαγλη και Ιερά προσευχή, ελεύσεως του Αγίου Φωτός :

««∆έσποτα Κύριε Ιησού Χριστέ, η Αρχίφωτος σοφία του ανάρχου Πατρός. Ο φως οικών απρόσιτον, ο ειπών εκ σκότους φως λάµψαι, ο ειπών γεννηθήτω φως και εγένετο φως. Κύριε, ο του φωτός χορηγός…»

Χριστός Ανέστη!!!!!!!!!

Χαράλαμπος Β Κατσιβαρδάς

Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω και του Σ.τ.Ε

Ανεξάρτητος Βουλευτής