«Με δεδομένη τη διαδικασία που θα τρέξει αυτή τη στιγμή στην επιτροπή, εκτιμώ ότι μπορούμε να έχουμε ολοκληρώσει όλο τον κύκλο των εργασιών πριν τον Αύγουστο, να έχει γίνει δηλαδή η πρώτη ψηφοφορία πριν τον Αύγουστο, για να μπορέσει μετά να μεσολαβήσει ο μήνας που προβλέπει η διαδικασία και να κάνουμε τη δεύτερη ψηφοφορία τον Σεπτέμβριο, ώστε αυτό να μην επηρεάζει την απόφαση για το πότε θα γίνουν οι εκλογές» ανέφερε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, εισηγητής της κυβερνητικής πλειοψηφίας για τη συνταγματική αναθεώρηση, Ευριπίδης Στυλιανίδης, ερωτηθείς στοΕΡΤnews Radio 105,8και στην εκπομπή «Ναι μεν Αλλά» με την Ευαγγελία Μπαλτατζή και τον Δημήτρη Τάκη, σχετικά με το σενάριο των πρόωρων εκλογών και το αν μπορεί να το καθυστερήσει η συνταγματική αναθεώρηση.
«Σε ενάμιση μήνα το 2019 καταφέραμε και κάναμε ουσιαστικό διάλογο. Μίλησαν τότε 62 βουλευτές επί 68 διαρκείς ώρες συνεδριάσεων και καταφέραμε να μετατρέψουμε τις 49 διαφωνίες σε 8 σημεία συμφωνίας.
Τώρα πιστεύω ότι μπορούμε να πετύχουμε περισσότερα αν δουλέψουμε οργανωμένα.
Απλά, στην επιτροπή αναθεώρησης πάντοτε θα πρέπει ο θόρυβος να μένει έξω από την πόρτα. Οι τοποθετήσεις θα πρέπει να έχουν επιχειρήματα, επιστημονική τεκμηρίωση, πολιτική νηφαλιότητα και ευθύνη. Γιατί διαφορετικά, όποιος επιλέξει άλλους τρόπους έκφρασης εκτίθεται και εκτίθεται διαχρονικά. Δεν εκτίθεται μόνο τη στιγμή της αντιπαράθεσης» συνέχισε ο κ. Στυλιανίδης.
Ως προς το διαδικαστικό, εξήγησε ότι πρώτα προβλέπεται να συνεδριάσει η Ολομέλεια για να ορίσει τη διάρκεια της αναθεωρητικής επιτροπής της προτείνουσας Βουλής που θα είναι 2 ή 3 μήνες. Αμέσως μετά η επιτροπή συγκαλείται σε σώμα και εκλέγει διακομματικό κατά πάσα πιθανότητα προεδρείο και αρχίζει τις εργασίες της, αφού ορίσει τα κεφάλαια συζητήσεων, προκειμένου να καταλήξει στο δια ταύτα.
«Ποιο είναι το δια ταύτα; Σε αυτή την Επιτροπή και σε αυτή την Ολομέλεια αποφασίζουμε ποια άρθρα θα αλλάξουμε, αλλά όχι πώς θα τα αλλάξουμε. Το πώς θα το αλλάξουμε θα το αποφασίσει η Αναθεωρητική Βουλή. Παρόλα αυτά όμως, τα κόμματα ή οι βουλευτές που καταθέτουν σίγουρα περιγράφουν την κατεύθυνση και αιτιολογούν για ποιο λόγο θέλουν την αλλαγή. Οπότε, εκεί έχει σημασία να δούμε τι θα πει η κάθε πλευρά.
Η Νέα Δημοκρατία, μετά από πρόσκληση του Κυριάκου Μητσοτάκη, έκανε μια εσωτερική διαβούλευση σε επίπεδο Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Πάνω από εξήντα συνάδελφοι κατέθεσαν εκατοντάδες προτάσεις. Εμείς, μια ομάδα, ουσιαστικά τις επεξεργαστήκαμε και προσπαθήσαμε να συνθέσουμε τους κοινούς τόπους, οι οποίοι είναι γύρω στα 30-33 άρθρα, κάποια είναι διαδικαστικά, είναι δευτερεύουσας σημασίας, τα οποία μπορώ να τα δομήσω σε τέσσερα μεγάλα κεφάλαια.
Το ένα κομμάτι αφορά τις ταυτοτικές διατάξεις που έχουν να κάνουν με το πολιτιστικό Σύνταγμα. Παραδείγματος χάριν, η προστασία της γλώσσας, η προστασία της σημαίας, η θεσμοθέτηση της σωστής αξιοποίησης της τεχνητής νοημοσύνης, ώστε να προστατεύεται ο σκληρός πυρήνας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που περιγράφουν και την αξιακή μας ταυτότητα. Αυτό είναι μία κατηγορία.
Η δεύτερη κατηγορία είναι τα κοινωνικά, οι κοινωνικές διατάξεις που αφορούν το κοινωνικό Σύνταγμα. Εύκολη πρόσβαση στη στέγη με στόχο την προστασία της οικογένειας, αλληλεγγύη των γενεών, στήριξη της παραμεθορίου περιοχής και κυρίως του πρωτογενούς τομέα που δοκιμάζεται. Αυτά είναι τα κοινωνικά άρθρα.
Το τρίτο κεφάλαιο είναι τα θεσμικά, το θεσμικό Σύνταγμα. Δηλαδή, η ενδυνάμωση της αρχής των ελέγχων και των ισορροπιών.
Και το τέταρτο είναι τα αναπτυξιακά, δηλαδή το οικονομικό Σύνταγμα. Εκεί, παραδείγματος χάριν, η κατάργηση αναδρομικότητας των φόρων, ο προληπτικός έλεγχος για μεγάλες επενδύσεις στρατηγικής σημασίας που θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας με σταθερό φορολογικό σύστημα για μία δεκαετία για παράδειγμα. Είναι η απελευθέρωση της ανώτατης εκπαίδευσης από το κρατικό μονοπώλιο που μπορεί να φέρει και διεθνείς φοιτητές στην Ελλάδα ή να επαναπατρίσει ένα μεγάλο μέρος και των Ελλήνων φοιτητών. Αυτό όμως που φαίνεται και οικονομικό γιατί ενισχύει το ΑΕΠ μας, είναι σίγουρα και κοινωνικό και ταυτοτικό, με την έννοια ότι διευρύνει την ελευθερία του Έλληνα πολίτη» περιέγραψε ο κ. Στυλιανίδης.
Ως προς το γεγονός ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να δώσουν ψήφο σε αυτή τη Βουλή και θέλουν όλες οι διατάξεις να πάνε στην επόμενη Βουλή με 180 ψήφους, ερωτηθείς εάν θεωρείτε ότι προκαλεί προβλήματα στη διαδικασία της αναθεώρησης αλλά και αν αυτό οδηγεί στο να τελειώσει πιο γρήγορα η όλη διαδικασία σε επίπεδο Βουλής, ο κ. Στυλιανίδης επισήμανε «όχι, ο νομοθέτης του ’75, ο συνταγματικός, δεν είναι αφελής. Προέβλεψε δύο Βουλές και μία ενισχυμένη πλειοψηφία, μία απόλυτη πλειοψηφία με ενδιάμεσες τις εκλογές, διότι ήθελε να ενισχύσει δημοκρατικά ακόμη περισσότερο το Σύνταγμα ως κορυφαίο νομοθετικό κείμενο αυξημένης τυπικής ισχύος.
Ζητήματα που έχουν ωριμάσει, εγώ δεν μπορώ να αντιληφθώ γιατί να μην ρυθμιστούν από την πρώτη Βουλή. Για παράδειγμα, υπάρχει κάποιος ο οποίος μπορεί να αμφισβητήσει την ανάγκη προστασίας της ελληνικής γλώσσας; Ας το πει. Υπάρχει κάποιος ο οποίος δεν δέχεται ότι στην τοπική αυτοδιοίκηση μαζί με τις αρμοδιότητες πρέπει να μεταφέρονται και οι πόροι; Ας το πει. Τα ώριμα ζητήματα θα μπορούσαν να ψηφιστούν και από την πρώτη Βουλή.
Σε κάθε περίπτωση όμως, ο στόχος της προτείνουσας Βουλής είναι να αποφασίσει τι θα αλλάξει και εκεί οι 151 ψήφοι είναι αρκετές. Το πώς θα αλλάξει είναι η συναίνεση που πρέπει να υπάρξει στη δεύτερη Βουλή. Άρα δεν χαλάει κάποια διαδικασία.
Για να μπορέσει να βγει αποτέλεσμα σε αυτή την κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία, έχει σημασία η πολιτική και κυρίως τα κόμματα να μην εγκλωβίζονται σε μικροκομματικές ή διαχειριστικές αντιπαραθέσεις αλλά να συνειδητοποιήσουν ότι σχεδιάζεται ο χάρτης για την Ελλάδα της επόμενης μέρας, για την επόμενη γενιά μιλάμε. Δεν μιλάμε για τις επόμενες εκλογές. Για τις επόμενες εκλογές μιλάμε σε όλες τις άλλες Επιτροπές, σε αυτή την Επιτροπή μιλάμε για την επόμενη γενιά. Γι’ αυτό και πρέπει να είμαστε υπεύθυνοι σε αυτά που κάνουμε».
«Φτάνουμε στις 33 διατάξεις. Είμαστε ανοιχτοί γιατί λέμε ότι αυτό είναι βάση για συζήτηση, να δούμε αν προκύψει και οτιδήποτε άλλο. Σίγουρα κάποιοι έχουν αφαιρεθεί από τα αρχικά που είχαν προταθεί. Σίγουρα έχουμε πάει σε πιο στοχευμένες, αυτή τη στιγμή, αλλαγές, αλλά υπάρχουν και τα μείζονα ζητήματα τα οποία είναι πολύ σημαντικά. Δηλαδή, για μένα το άρθρο 29 που προσπαθεί να εδραιώσει την εσωκομματική δημοκρατία και να βάλει ένα σύστημα. παρακολούθησης αν παραβιάζονται οι δημοκρατικές αρχές μέσα στα κόμματα με απειλή ακόμα και να ανασταλεί η υποψηφιότητα ενός κόμματος, είχαμε την περίπτωση Χρυσής Αυγής, είναι σημαντικό.
Το άρθρο 60 που θωρακίζει το θεσμικό ρόλο του βουλευτή και υποχρεώνει τον υπουργό να απαντά στον κοινοβουλευτικό έλεγχο, είναι επίσης σημαντικό ή συνδέει, εάν θέλετε, τον βουλευτή με την εκλογική του περιφέρεια και να δίνει όλες τις ερωτήσεις όχι τηλεφωνικά, για να μην δημιουργούνται αυτά που δημιουργήθηκαν το τελευταίο διάστημα, αλλά επίσημα με αναφορές και θα πρέπει και ο αρμόδιος υπουργός να απαντά.
Η περίοδος που ζούμε είναι αποκαλυπτική. Η αντιπολίτευση, τα πολλά μικρά κόμματα της αντιπολίτευσης, ακόμα και άλλα κόμματα, ακτιβιστικά των άκρων, έχουν φόβο να πουν ότι συμφωνούν. Έχουν ένα περίεργο κόμπλεξ να συμφωνήσουν ακόμα και στα αυτονόητα, γιατί φοβούνται ότι θα χάσουν ψήφους. Δεν λέω μόνο για μας. Και μεταξύ τους. Δηλαδή, υπάρχει ένα κόμπλεξ απίστευτο να μη συμφωνήσουμε και χάσουμε ψήφους.
Σας λέω χωρίς συμπλέγματα. Δηλαδή, αν πει κάτι καλό ο Τσίπρας, ο Ανδρουλάκης, ο Κουτσούμπας κτλ, γιατί να μην το δεχτούμε; Δεν έχω πρόβλημα εγώ. Οι ιδεολογικές γραμμές είναι οι ιδεολογικές γραμμές. Αν έχουμε μια διαφορετική αντίληψη, είναι σεβαστό. Αλλά σε πρακτικά ζητήματα, ποιος μπορεί να πει ότι δεν θέλει να προστατευτεί η σημαία, η γλώσσα, να αξιοποιήσουμε την τεχνητή νοημοσύνη, να έχουμε εύκολη πρόσβαση στην κατοικία, να κάνουμε δυναμική πολεοδομία, να αξιοποιήσουμε τα εγκαταλελειμμένα δημόσια κτίρια προς όφελος του κόσμου που έχει ανάγκη, να προστατεύσουμε τον πρωτογενή τομέα; Το Σύνταγμα δίνει κατευθύνσεις στον νομοθέτη και ο νομοθέτης μετά επιλέγει πολιτικές.
Είναι καθρέφτης τώρα αυτή η διαδικασία. Εδώ θα δείξει κάθε βουλευτής και κάθε παράταξη πόσο ώριμη είναι να εισηγηθεί καινοτόμες λύσεις πάνω σε προβλήματα τα οποία θα πρέπει να επιλυθούν για να προχωρήσουμε πιο γρήγορα μπροστά. Ξέρετε τώρα δεν είμαστε μόνοι μας. Δηλαδή, τώρα τρέχουν παράλληλα τρεις τάξεις. Είναι η διεθνής έννομη τάξη, η ευρωπαϊκή έννομη τάξη και είναι και η ελληνική. Άρα θα πρέπει να ισορροπήσουμε σε αυτό. Δηλαδή δεν μπορούμε να φτιάξουμε ένα Σύνταγμα κλειστό στις ευρωπαϊκές και στις διεθνείς εξελίξεις αλλά δεν μπορούμε και να εγκαταλείψουμε το σκληρό αξιακό πυρήνα που πρεσβεύει ο πολιτισμός μας» συμπλήρωσε καταλήγοντας ο κ. Στυλιανίδης.
