Πλεύρης: Σημαντική για την Ελλάδα η ένταξη Αιγύπτου και Μπαγκλαντές στις ασφαλείς τρίτες χώρες

Αιχμές κατά ΠΑΣΟΚ και Αριστεράς επειδή δεν στήριξαν τον νέο Κανονισμό της ΕΕ – Υποστηρίζουν την χρεωκοπημένη πολιτική των ανοικτών συνόρων και της απουσίας επιστροφών

Την ικανοποίησή του για την ψήφιση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο του Κανονισμού για τις ασφαλείς τρίτες χώρες εξέφρασε με ανάρτησή του ο Θάνος Πλεύρης, κάνοντας λόγο για μια εξέλιξη με ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα.

Όπως σημειώνει, η διεύρυνση του καταλόγου των ασφαλών τρίτων χωρών, με την ένταξη της Αιγύπτου και του Μπαγκλαντές, συμβάλλει στην επιτάχυνση των διαδικασιών επιστροφών παράνομων μεταναστών. Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκεκριμένη επιλογή είναι κρίσιμη για τη χώρα μας, καθώς παρατηρούνται αυξημένες παράνομες ροές από τις δύο αυτές χώρες προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Παράλληλα, ασκεί κριτική στο ΠΑΣΟΚ και στα κόμματα της Αριστεράς, σημειώνοντας ότι δεν στήριξαν τον νέο Κανονισμό. Όπως αναφέρει, με τη στάση τους δήλωσαν τη διαφωνία τους με την επιστροφή παράνομων μεταναστών σε ασφαλείς τρίτες χώρες, υποστηρίζοντας –κατά τον ίδιο– «την χρεοκοπημένη πολιτική των ανοικτών συνόρων και της απουσίας επιστροφών».

Αναλυτικά η ανάρτησή του:

«Χαιρετίζουμε την ψήφιση από το ΕΚ του Κανονισμού για τις ασφαλείς τρίτες χώρες και τη διεύρυνση του καταλόγου αυτών, ώστε να επιταχύνονται οι διαδικασίες επιστροφών παράνομων μεταναστών. Ο χαρακτηρισμός των προς ένταξη χωρών, της Αιγύπτου και του Μπαγκλαντές ως «ασφαλή τρίτη χώρα» έχει ιδιαίτερη σημασία για την Πατρίδα μας, καθώς παρατηρούνται αυξημένες παράνομες ροές από τις συγκεκριμένες χώρες προς την ΕΕ. Η πολιτική αυτή απηχεί τις θέσεις μας για σκληρή μεταναστευτική πολιτική με έμφαση στις επιστροφές, η οποία γίνεται και κυρίαρχη θέση στην ΕΕ. Δυστυχώς το ΠΑΣΟΚ και τα κόμματα της Αριστεράς δεν στήριξαν τον νέο Κανονισμό και επομένως με την ψήφο τους δήλωσαν ότι διαφωνούν με την επιστροφή παράνομων μεταναστών στις ασφαλείς τρίτες χώρες υποστηρίζοντας την χρεωκοπημένη πολιτική των ανοικτών συνόρων και της απουσίας επιστροφών».

Πράσινο φως από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε κατάλογο «ασφαλών χωρών»
Όπως είναι γνωστό, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε σήμερα δύο τροποποιήσεις στους ευρωπαϊκούς κανονισμούς για το άσυλο, με στόχο την επιτάχυνση της εξέτασης των αιτήσεων και την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας του συστήματος.

Με ευρεία πλειοψηφία εγκρίθηκε η δημιουργία ενιαίου καταλόγου «ασφαλών χωρών καταγωγής» σε επίπεδο ΕΕ, καθώς και ο κανονισμός για την εφαρμογή της έννοιας της «ασφαλούς τρίτης χώρας».

Ο κατάλογος περιλαμβάνει το Μπανγκλαντές, την Κολομβία, την Αίγυπτο, το Κόσοβο, την Ινδία, το Μαρόκο και την Τυνησία, γεγονός που θα επιτρέπει την ταχύτερη διεκπεραίωση αιτήσεων ασύλου από υπηκόους των συγκεκριμένων χωρών.

Σύμφωνα με τους νέους κανόνες, οι αιτούντες άσυλο από χώρες που χαρακτηρίζονται «ασφαλείς» θα πρέπει οι ίδιοι να αποδεικνύουν ότι κινδυνεύουν από δίωξη ή σοβαρό κίνδυνο σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα τους. Παράλληλα, ως ασφαλείς θα θεωρούνται κατ’ αρχήν και οι υποψήφιες προς ένταξη στην ΕΕ χώρες, εκτός εάν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις, όπως εκτεταμένη ένοπλη βία ή υψηλό ποσοστό αναγνώρισης ασύλου σε επίπεδο Ένωσης.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα παρακολουθεί τις εξελίξεις στις χώρες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο και θα μπορεί να εισηγείται την προσωρινή αναστολή ή τη διαγραφή τους, ενώ τα κράτη μέλη διατηρούν τη δυνατότητα κατάρτισης εθνικών καταλόγων ασφαλών χωρών.

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στην εφαρμογή της έννοιας της «ασφαλούς τρίτης χώρας», η οποία επιτρέπει στα κράτη μέλη να κηρύσσουν απαράδεκτες αιτήσεις ασύλου, ακόμη και αν δεν αφορούν τη χώρα καταγωγής του αιτούντος. Η σχετική διάταξη μπορεί να εφαρμόζεται όταν υφίσταται ουσιαστικός δεσμός του αιτούντος με τρίτη χώρα, όπως προηγούμενη διαμονή, οικογενειακοί, γλωσσικοί ή πολιτιστικοί δεσμοί, ή όταν ο αιτών διήλθε μέσω τρίτης χώρας καθ’ οδόν προς την ΕΕ και θα μπορούσε να έχει ζητήσει αποτελεσματική προστασία εκεί. Επιπλέον, η εφαρμογή της έννοιας αυτής προβλέπεται και στο πλαίσιο διμερών ή πολυμερών συμφωνιών της ΕΕ ή των κρατών μελών με τρίτες χώρες για την υποδοχή αιτούντων άσυλο, υπό την προϋπόθεση ότι οι χώρες αυτές δεσμεύονται να εξετάζουν την ουσία κάθε αιτήματος προστασίας.