Κεφαλογιάννη: Το υπουργείο Δικαιοσύνης πρότεινε τη ρύθμιση για τα παιδιά, την ψήφισα με άλλους 179, έκανα χρήση γιατί αντιμετωπίζω δύσκολη κατάσταση

Με ανάρτησή της στο facebook η υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη απαντά στο θόρυβο που έχει προκαλέσει η χρήση ρύθμισης του υπουργείου Δικαιοσύνης που έγινε από μέρους της και αφορά την επιμέλεια των παιδιών της.

Στην ανάρτησή της αναφέρει: 

Αναφορικά με τον θόρυβο που έχει δημιουργηθεί, θέλω να είμαι απολύτως σαφής:
Ο νόμος δίνει τη δυνατότητα σε κάθε γονέα να ζητήσει δικαστικά τη μεταρρύθμιση ζητημάτων που αφορούν τη γονική μέριμνα, όταν αλλάζουν οι συνθήκες ζωής ενός παιδιού.
Πρόκειται για μια ρύθμιση που προτάθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και ψήφισα μαζί με 179 συναδέλφους μου, γιατί τη θεωρώ σωστή και δίκαιη, με γνώμονα το συμφέρον των παιδιών.
Δεν κρύβω ότι έκανα χρήση της, καθώς αντιμετωπίζω μια ιδιαίτερα δύσκολη πραγματικότητα.
Τα ανήλικα, τεσσάρων ετών, παιδιά μου υποχρεώνονται να αλλάζουν σπίτι κάθε δύο ημέρες, βιώνοντας έντονη πίεση και σοβαρή επιβάρυνση στην καθημερινότητά τους και στην ψυχική τους ισορροπία, σε μια ηλικία όπου η σταθερότητα και η ασφάλεια είναι απολύτως καθοριστικές.
Ως μητέρα, αλλά και ως μέλος της Κυβέρνησης, πιστεύω ότι δεν έχω λιγότερα δικαιώματα από οποιονδήποτε πολίτη λόγω της ιδιότητας μου.
Ο σεβασμός, η προστασία και η ψυχική ασφάλεια των παιδιών μου αποτελούν για μένα υπέρτατη προτεραιότητα, πριν και πάνω από κάθε άλλο ρόλο που καλούμαι να υπηρετήσω.
Οι οικογενειακές υποθέσεις, και ιδίως όταν αφορούν ανήλικα παιδιά, δεν προσφέρονται για εκβιασμούς ή πολιτική εκμετάλλευση.

Η συγκεκριμένη ρύθμιση ψηφίστηκε στις 19 Δεκεμβρίου και εντάχθηκε σε νόμο που αφορούσε τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Η τροπολογία αφορά υποθέσεις οικογενειακού δικαίου και συγκεκριμένα τη γονική μέριμνα ανήλικων παιδιών μετά από διαζύγιο. Προβλέπει ότι, αν ένας γονέας δεν συμφωνεί με την απόφαση του πρωτοδικείου για τη γονική μέριμνα, δεν είναι υποχρεωμένος να περιμένει την εκδίκαση της υπόθεσης στο εφετείο. Αντίθετα, μπορεί να καταθέσει νέα αγωγή στο πρωτοδικείο, επικαλούμενος γενικά ότι «έχουν αλλάξει οι συνθήκες», και να ζητήσει να ξαναδικαστεί η υπόθεση από την αρχή.

Μάλιστα, η τροπολογία υποχρεώνει τα δικαστήρια να εξετάζουν αυτές τις νέες αγωγές κατά προτεραιότητα.

Η πρώτη περίπτωση στην οποία εφαρμόστηκε η συγκεκριμένη ρύθμιση αφορά την υπουργό Όλγα Κεφαλογιάννη, η οποία είχε χάσει την αποκλειστική επιμέλεια των παιδιών της με απόφαση πρωτοδικείου, λίγο πριν ψηφιστεί η τροπολογία.

Η τροπολογία προβλέπει ειδικότερα τα εξής:

Η παρ. 1 του άρθρου 1536 Αστικού Κώδικα (π.δ. 456/1984, Α’ 164) αποτελεί μια σημαντική διάταξη που
έχει χρησιμοποιηθεί από τα δικαστήρια για να ρυθμίσει σημαντικές καταστάσεις που αφορούν τις σχέσεις
γονέων και τέκνων. Εφαρμόζεται κυρίως στις τελεσίδικες αποφάσεις και απαιτεί συνήθως ακραίες συμπεριφορές
ή εγκληματικές πράξεις και ουσιώδη μεταβολή των συνθηκών.
Η προσθήκη παρ.2 στο άρθρο 1536 ΑΚ καλύπτει ένα σημαντικό κενό που αφορά την επικοινωνία και την
επιμέλεια, τα κομμάτια δηλαδή της γονικής μέριμνας για τα οποία ανακύπτουν οι σφοδρές αντιδικίες και οι
καθημερινές δυσκολίες. Όταν εκδικάζεται μια οριστικήαπόφαση κατά της οποίας έχει ασκηθεί έφεση, συχνά
παρατηρείται η ανάγκη μεταρρύθμισης της απόφασης μέχρι την έκδοση απόφασης επί του ενδίκου μέσου,
ιδίως όταν η απόφαση εκτίμησε εσφαλμένως τις συνθήκες διαβίωσης των τέκνων και του συμφέροντός
τους ή υπήρξε μεταβολή, μη επιτυχημένη εφαρμογή ή και εξ αρχής αδυναμία να εφαρμοστεί το διατακτικό της
απόφασης.
Προϋπόθεσή αποτελεί να έχει ασκηθεί έφεση με την οποία θα έχουν προβληθεί τα σφάλματα της πρωτόδικης
απόφασης και η μεταρρύθμιση ισχύει μόνο μέχρι την έκδοση της δευτεροβάθμιας απόφασης. Τη δυνατότητα
και εξουσία μεταρρύθμισης διαθέτει το δικαστήριο του πρώτου βαθμού που εξέδωσε την οριστική απόφαση και
μεταρρύθμιση επιτρέπεται αποκλειστικά όταν το επιβάλλει το συμφέρον του τέκνου.
Με τις υπόλοιπες διατάξεις ρυθμίζεται η νέα αυτή δυνατότητα και δικονομικά, ορίζοντας πως ασκείται με
ξεχωριστό δικόγραφο, δικάζεται κατά τις ειδικές διαδικασίες και κατά προτεραιότητα σύμφωνα με τη νέα
παρ. 2 του άρθρου 593 Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (π.δ. 503/1985, Α’ 182).