«Με την Τσιπρελάς που μας προέκυψε, ήρθαν στην επιφάνεια όλα τα μυστικά του αντικομμουνιστικού βάλτου», γράφει η Λιάνα Κανέλλη για το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.
Σε άρθρο της στον «Ριζοσπάστη», η βουλευτής του ΚΚΕ αναφέρει ότι «άντεξε ένα τρίλεπτο» τον Αλέξη Τσίπρα κατά την παρουσίαση του νέου κόμματος στο Θησείο, τονίζοντας ότι «το μεγαλύτερο μυστικό του Μπλαουγκράνα βάλτου είναι πως προσπαθεί να κρύψει, όπως πάντα ο Αλέξης πίσω από τις λέξεις, ότι το αριστερό του μαντηλάκι έχει βρει ήδη τη θέση του: Είναι ποσέτ στο τσεπάκι του αστικού κουστουμιού».
Το άρθρο της Λιάνας Κανέλλη:
Πάει περίπατο εκείνος ο ωραίος στίχος που ‘λεγε να πάρουμε μαζί μας νερό, γιατί το μέλλον έχει πολλή ξηρασία. Στην εποχή των καταχρήσεων των εννοιών, του τσακίσματος της γλώσσας έξω από τη σάτιρα, καθώς πέθανε ακόμα και η αθηναϊκή επιθεώρηση ως θεατρικό είδος και δεν γεννήθηκε και πουθενά καμιά τριάδα τραγικών, η κουβέντα για το νερό πάει σε άλλο επίπεδο. Καταργεί τον στίχο. Σε κάνει να τον φαντάζεσαι μόνο τυπωμένο σε μπλουζάκι με μάρκα, με χορηγό, και κάνα τσιτάτο για το τι είναι δημόσιο αγαθό.
Ο στίχος μού ήρθε στο τρίλεπτο που άντεξα τον Αλέξη, που αποκάλυψε πώς κακοποιείται μια λέξη, σκαρφαλωμένος σαν σε ένα πώμα, λευκό, τεράστιου μπουκαλιού, αόρατου, χωμένου στη γη, να κοιτάει τις μύτες των παπουτσιών του για να διαβάσει στα οτοκιού κείμενα των γιγάντων της διανόησης, σιακανταρομαραντζίδηδων. Οπως λέμε σκουληκομυρμηγκότρυπα σαν τεστάκι άρθρωσης, που πάει όμως μαζί με το φτου! Δεν είναι τυχαία η επιλογή του πώματος ως βήμα. Ούτε να βάζεις τα μάτια των θεατών σου στο ύψος των παπουτσιών σου. Το κάνεις κι άσπρο το πώμα, για να βλέπεις και μεγάλη τη σκιά σου. Αυτός ο Αλέξης ήρθε για να σφραγίσει σε μπουκάλι χωρίς τζίνι τον προηγούμενο εαυτό του. Και το επιχείρησε σε γήπεδο 5×5, που στο μυαλό του μοιάζει με Μαρακανά λοκάλ. Πέρα από τα Μπλάου και τα Γκράνα, με την Τσιπρελάς που μας προέκυψε, ήρθαν στην επιφάνεια όλα τα μυστικά του αντικομμουνιστικού βάλτου. Το μεγαλύτερο ήταν ο πανικός από τις φωτογραφίες των 200 της Καισαριανής, που στάθηκαν, παρότι μαυρόασπρες, κατακόκκινες, άλικες σαν το αίμα. Και σκόρπισαν εγκεφαλικά σε όλους τους κατσαπλιάδες της Ιστορίας των αλύγιστων. Πάω στοίχημα ότι η «έμπνευση» εκείνες τις πρώτες μέρες τούς ήρθε, των διαδικτυακών πλειστηριασμών…
Το μεγαλύτερο όμως μυστικό του Μπλαουγκράνα βάλτου είναι πως προσπαθεί να κρύψει, όπως πάντα ο Αλέξης πίσω από τις λέξεις, ότι το αριστερό του μαντηλάκι έχει βρει ήδη τη θέση του: Είναι ποσέτ στο τσεπάκι του αστικού κουστουμιού. Οριστικά και μόνιμα και επαρκώς εμπριμέ. Και ευτυχώς ολοένα και περισσότεροι το πήραν, το παίρνουν και θα το πάρουν πρέφα ότι ο Αλέξης από τους κομμουνιστές κλέβει, όχι από τους αστούς. Γι’ αυτό και το αστεράκι είναι θολό και κουτσουρεμένο. Σιγά μη φοβηθεί ο ΕΛΑΣ την επικοινωνιακή ΕΛ.Α.Σ. Ο κίνδυνος είναι αλλού, σύντροφοι. Στο μέλλον της εγκεφαλικής ξηρασίας των παιδιών, που τάχα μου πρέπει να προφυλαχθούν από το σερφάρισμα στο διαδίκτυο και από τα ηλεκτρικά πατίνια, και έρχεται η Τράπεζα της Ελλάδας, ιδιωτική ανώνυμη εταιρεία με φερετζέ κράτους, και εγκαινιάζει διαδικτυακά μαθήματα για τα χρήματα και την οικονομία, παιχνιδιάρικα και εύπεπτα για το Δημοτικό, το Γυμνάσιο και το Λύκειο! Σ’ αυτήν την αστική καπιταλιστική ιδεολογική φριχτή επίθεση στο μυαλό των παιδιών, το παιδί παίζει κουίζ με τίτλο το ευρώ και τα μυστικά του. Ξεκλειδώνει τα όνειρά του με την αποταμίευση «που σε σπρώχνει πιο κοντά στα όνειρά σου, το νέο σου γκάτζετ, τα νέα σου σνίκερς»…
Με οδηγό την ΤτΕ μαθαίνεις πως τα χρήματα έχουν μυστικά, αλλά οι γνώσεις οικονομικών μάς βοηθούν να καταλαβαίνουμε καλύτερα πώς κερδίζονται, πώς ξοδεύονται και πώς αποταμιεύονται. Στην ιστοσελίδα weconomy υπάρχουν και λέξεις της ημέρας, όπως φιλανθρωπία και ανάπτυξη. Εχει και γλωσσάρι. Με όλες τις λέξεις (στα Αγλικά βεβαίως). Πάτησα το Αλφα. Βρήκα ως παιδί Αγορά. Αγαθό. Ανάγκες. Απληστία. ΑΤΜ. Ανεργος. Σ’ αυτήν την τελευταία πάτησα να δω τι λέει στα παιδιά. Δίνει τον ορισμό της ΕΛΣΤΑΤ: Ενα άτομο ηλικίας μεταξύ 15 – 74 ετών, το οποίο δεν εργάζεται, θέλει όμως να εργαστεί και γι’ αυτόν τον λόγο αναζητά εργασία! Σ’ αυτά τα μαθήματα χρημάτων οικονομίας της ΤτΕ για παιδιά, στο Εψιλον δεν υπάρχει ούτε η Εργασία, ούτε ο Εργαζόμενος. Αρχίζει από τον Εθελοντη, περνάει στην Επιθυμία και την Ευελιξία, στον Επιχειρηματία και την Ευημερία και φτάνει μέχρι τις Εποχιακές τιμές και το Ενοίκιο. Και εδώ, πουλάκια μου, τα ‘παιξα με τη διευκρίνιση: Ενοίκιο το λέμε και όταν το δίνουμε και όταν το παίρνουμε ως ιδιοκτήτες…
Ο αμαθής Αλέξης, ο μικρός, έμαθε να νοικιάζει λέξεις, νομίζοντας ότι το Αλφα το αρχικό του τους δίνει και τους παίρνει το νόημα που θέλει. Ξεχνώντας ότι είναι κατ’ εξοχήν το Αλφα το στερητικό. Γλωσσική ξηρασία!
