Ολα αυτά τα χρόνια είχαμε συνηθίσει να εξαίρουμε την αυτοθυσία των πιλότων της Πολεμικής Αεροπορίας, οι οποίοι επιχειρούσαν στην κόλαση των πυρκαγιών μέσα σε πιλοτήρια σχεδίασης και κατασκευής της προηγούμενης πενηνταετίας. Αυτό σημαίνει ότι έπρεπε να δίνουν μάχη με τις πυρκαγιές χρησιμοποιώντας σχεδόν αποκλειστικά αναλογικά όργανα σε περιβάλλοντα που η θερμοκρασία θύμιζε κόλαση. Περιγραφή η οποία είναι μάλλον μετριοπαθής εάν σκεφτεί κανείς ότι οι πιλότοι των Canadair επιχειρούν κατά των πυρκαγιών σε πιλοτήρια χωρίς κλιματισμό, με τις θερμοκρασίες σε αυτά να φτάνουν τους 40 βαθμούς Κελσίου.
Αυτό αλλάζει τώρα με την παραλαβή των DHC 515. Ο κλιματισμός για τα πληρώματα των πυροσβεστικών αεροσκαφών είναι μόνο μία σταγόνα στον ωκεανό της καινούριας τεχνολογίας: οθόνες αφής με τρισδιάστατους τοπογραφικούς χάρτες, αναλύσεις των σημείων στα οποία γίνονται ρίψεις, δυνατότητα νυχτερινής πτήσης και μεταφοράς προσωπικού και υλικού, μεγαλύτερες δεξαμενές, ισχυρότεροι κινητήρες και φυσικά η μνημειώδης δομική αντοχή, αξιοπιστία, ευελιξία και επιχειρησιακή ικανότητα για την οποία είναι διάσημα και περιζήτητα τα Canadair σε όλο τον πλανήτη, είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά που φέρει η καινούρια γενιά τους.
Η κατασκευάστρια εταιρεία αναφέρει ότι το DHC 515 έχει τη δυνατότητα μεταφοράς 7.000 λίτρων (15% μεγαλύτερη από του CL415) νερού ή επιβραδυντικού υλικού, αλλά και δυνατότητα υδροληψίας σε μόλις 14 δευτερόλεπτα.
Σκεφτείτε το: σύμφωνα με τη Viking, τα DHC 515 μπορούν εγγυημένα να γεμίσουν τις δεξαμενές τους σε ελάχιστα δευτερόλεπτα και σε περιορισμένο χώρο (χρειάζονται 1.398 μέτρα για προσνήωση από ύψος 15 μέτρων, υδροληψία και απονήωση για επιστροφή σε ύψος 15 μέτρων), ακόμα και σε θάλασσα με κύματα ύψους 2 μέτρων, και να πραγματοποιούν ρίψεις νερού στα πιο δύσβατα σημεία κάθε 5 με 7 λεπτά για τρεις συνεχόμενες ώρες. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι σε κάθε μία ώρα το Canadair μπορεί να «βομβαρδίζει» με 115.000 λίτρα νερό μία περιοχή που φλέγεται!
