Νίκος Καρανίκας για Akylas: «Το “Ferto” είναι η γροθιά μιας γενιάς που διεκδικεί τα όνειρά της»

«Αν η Αριστερά και η Δεξιά ήταν η λύση, τότε η νέα γενιά δεν θα τραγουδούσε “φέρτο” αλλά “πάρτο”»

Ο Νίκος Καρανίκας, με μια εκτενή παρέμβασή του, τοποθετεί το τραγούδι του Akylas, “Ferto“, που θα στείλουμε στη Eurovision 2026 στο επίκεντρο μιας βαθύτερης κοινωνικής και πολιτικής σύγκρουσης, βλέποντας σε αυτό την έκφραση μιας γενιάς που μεγάλωσε μέσα στην κρίση.

Η αποτυχία των «ειδικών» και το ατομικό όνειρο
Σύμφωνα με τον Νίκο Καρανίκα, τόσο η Αριστερά όσο και η Δεξιά έχουν αποτύχει να δώσουν απαντήσεις στην καθημερινότητα. Από τη μία, η παραδοσιακή αριστερή σκέψη συχνά δαιμονοποίησε την προσωπική επιδίωξη ως «μικροαστική», προτάσσοντας αποκλειστικά τη συλλογική ευημερία.

Από την άλλη, η δεξιά ρητορική αποθέωσε τον ατομικισμό, φτάνοντας στο σημείο να νομιμοποιεί την έλλειψη ενσυναίσθησης στο όνομα της επιτυχίας.

«Οι ειδήμονες των δύο πλευρών έχουν αποτύχει στην πραγματικότητα και αναρωτιέμαι τι ακριβώς ειδήμονες είναι;! Τζάμπα τα λεφτά», σημειώνει χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας πως το «Ferto» του Akylas γεφυρώνει αυτά τα δύο αιτήματα με έναν ρυθμό που κερδίζει τις εντυπώσεις, έστω κι αν δεν αρέσει στους εκπροσώπους των δύο «στρατοπέδων».

Ο Akylas ως σύμβολο της γενιάς της κρίσης
Ο Νίκος Καρανίκας εστιάζει ιδιαίτερα στην αναφορά στη «μαμά», ερμηνεύοντάς την ως τη χαμένη κοινωνική πρόνοια που άφησε κενά στις ζωές των νέων ανθρώπων κατά τη διάρκεια της οικονομικής κατάρρευσης.

«Ο Ακύλας είναι η γενιά της κρίσης και γνωρίζει ότι κοινωνικά αλλά και ατομικά χάθηκε το όνειρο. Αλλά αυτός το παλεύει και θέλει να το κατακτήσει. Θέλει να συμβάλει στη πρόνοια, στη μαμά και αυτό προβάλλεται μέσα από την υπερβολή και στην υπερβολή των επιθυμιών και των υλικών αγαθών, εκεί ακριβώς μέσα κρασάρει».

Η Δημοκρατία στα «υπόγεια» και η συσσώρευση πλούτου
Η ανάλυση προχωρά και στις δομικές ανισότητες της κοινωνίας, συνδέοντας την επιτυχία με την οικονομική πραγματικότητα. Ο Νίκος Καρανίκας επισημαίνει ότι η έλλειψη ονείρων για τους πολλούς οφείλεται στη συγκέντρωση του πλούτου σε λίγα χέρια.

«Αν η Αριστερά και η Δεξιά ήταν η λύση, τότε η νέα γενιά δεν θα τραγουδούσε “φέρτο” αλλά “πάρτο”», καταλήγει ο ίδιος, ευχόμενος στον Akylas να συνεχίσει να μοιράζει τη χαρά και την επιτυχία του, σε έναν κόσμο που τη χρειάζεται.