Πενήντα ένα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την 14η Αυγούστου 1974, την ημέρα που εκτυλίσσεται η δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, γνωστή και ως «Αττίλας ΙΙ».
Μετά την πρώτη τουρκική εισβολή στις 20 Ιουλίου του 1974, που οδήγησε και στην πτώση της δικτατορίας στην Ελλάδα, στις 23-24 Ιουλίου, και στον σχηματισμό δημοκρατικής κυβέρνησης εθνικής κυβέρνησης με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, η ελληνοκυπριακή πλευρά επιχειρούσε, μέσω διαπραγματεύσεων στη Γενεύη, να δοθεί διπλωματική λύση.
Κάτι τέτοιο όμως δεν επετεύχθη.
Στην πραγματικότητα όσο οι διπλωματικές αποστολές συζητούσαν στη Γενεύη, η Τουρκία περνώντας δυνάμεις της στο ήδη κατειλημμένο από τις δυνάμεις της βόρεια τμήμα της Κύπρου, προετοίμαζε αδιάκοπα και ανεμπόδιστα τις συνθήκες για ένα δεύτερο χτύπημα.
Αττίλας ΙΙ
Γράφει «ΤΟ ΒΗΜΑ» της 15ης Αυγούστου 1974:
«Υπό την συνεχή κάλυψιν αεροπορικών βομβαρδισμών και πυροβολικού, τουρκικαί δυνάμεις αρμάτων μάχης και πεζικού εξαπέλυσαν σειράν επιθέσεων τόσον εις την περιοχήν της Λευκωσίας όσον και εις περιοχάς ανατολικώς και δυτικώς της πρωτευούσης – προς την κατεύθυνσιν της Αμμοχώστου και της Σκυλλούρας.
»Αι περιοχαί εις τας οποίας εξαπέλυσαν τας νέας επιθέσεις των οι Τούρκοι, ευρίσκονται εις το βόρειον τμήμα της Κύπρου, και εκφράζονται φόβοι, ότι η Άγκυρα επιζητεί να διευρύνη τον έλεγχον της εις το τμήμα από του χωρίου Κόκκινα, εις το βορειοδυτικόν τμήμα της Κύπρου, μέχρι της Αμμοχώστου, εις το ανατολικόν, διά να προωθήση τα διχοτομικά της σχέδια.
»Εις την περιοχήν αυτήν πιστεύεται ότι ανεφέρετο και ο Τούρκος πρωθυπουργός κ. Ετζεβίτ με την δήλωσίν του ότι “δεν επιδιώκωμεν να θέσωμεν υπό τον έλεγχόν μας μεγαλύτερον τμήμα της Κύπρου από εκείνο το οποίον θεωρούμεν ως δίκαιον μερίδιον των Τουρκοκυπρίων.
