Προσαρμογή στην αλλαγή: ένα σήριαλ σε επανάληψη

Εάν σε κάτι συμφωνούν όλοι όσοι παρατηρούν και ζουν την οικονομία, είναι ότι ζούμε σε μια εποχή εξαιρετικής μεταβλητότητας και μεγάλων αλλαγών. Ο ρυθμός των αλλαγών σε παγκόσμιο επίπεδο είναι πλέον καταιγιστικός καθώς νέες τεχνολογίες,  καινοτομίες και παγκόσμιες δυναμικές μεταμορφώνουν εκ βάθρων όλους τους κλάδους της οικονομίας. Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί πριν από 2 χρόνια ότι το Ελληνικό Δημόσιο – ο φορέας με τη μεγαλύτερη δυσκολία στην αλλαγή- θα δημιουργούσε τόσο γρήγορα και άμεσα ψηφιακές υποδομές για την εξυπηρέτηση του πολίτη όπως το gov.gr   αλλάζοντας πρακτικές δεκαετιών;

Η διάγνωση της ανάγκης που δημιούργησε η πανδημία και η άμεση ανάληψη δράσης για την αντιμετώπισή της, είχαν καθοριστικό ρόλο για την επίτευξη μιας ψηφιακής μετάβασης που έχει ήδη αλλάξει τη ζωή όλων των πολιτών.

Όμως, η αποτελεσματική προσαρμογή στις απαιτήσεις των αλλαγών, δεν είναι ποτέ δεδομένη. Η παγκόσμια επιχειρηματική ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα κραταιών επιχειρήσεων που έχασαν τα σημάδια της αλλαγής, που συνέχισαν να κάνουν τα πράγματα όπως αυτές ήξεραν  και τελικά απέτυχαν παταγωδώς ρισκάροντας ακόμα και την ίδια τους την ύπαρξη.

Ποιος θυμάται σήμερα την KODAK παρά μόνο για το ότι έχασε την στροφή προς τη ψηφιακή φωτογραφία και έμεινε προσκολλημένη στα φιλμ επειδή αυτά ήξερε; Ποιος θυμάται τη ΝΟΚΙΑ που από παγκόσμιος ηγέτης στα κινητά τηλέφωνα, κατέληξε να κλείσει αυτή τη δραστηριότητα μέσα σε λιγότερο από 10 χρόνια επειδή δεν είδε την αλλαγή στα smartphone; Ακόμα και η Apple που δημιούργησε την αγορά των smartphone, το 1997 είχε φτάσει στα όρια της χρεωκοπίας την ώρα που η Microsoft του Bill Gates άλλαζε την αγορά των pc με τα Windows.

Αντίστοιχα στα καθ’ ημάς,  η ελληνική επιχειρηματική ιστορία είναι εξίσου γεμάτη από τρανά παραδείγματα κραταιών εταιριών που απέτυχαν να παραμείνουν ανταγωνιστικές και τελικά έχασαν την πρωτοκαθεδρία τους ή ακόμα και έκλεισαν: Πειραϊκή Πατραϊκή, Τσιμέντα Ηρακλής, ΛΑΡΚΟ, Ναυπηγεία, Ολυμπιακή Αεροπορία είναι μερικά από το πιο γνωστά παραδείγματα. Ακόμα και η ΔΕΗ παραλίγο να μπει σε αυτή τη λίστα, αλλά την ύστατη ώρα έκανε τις αλλαγές που έπρεπε για να γυρίσει στην ανάπτυξη.

Ένα ακόμα επεισόδιο σε αυτό το σήριαλ, εξελίσσεται στη Χαλκιδική όπου πρόσφατα η Ελληνικός Χρυσός  ανακοίνωσε αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας της για την ενίσχυση της παραγωγικότητας και της ασφάλειας στα Μεταλλεία Κασσάνδρας. Το κόστος παραγωγής είναι απαγορευτικό έναντι των ανταγωνιστικών μεταλλείων σε σημείο που η εξόρυξη γίνεται ασύμφορη. Το καμπανάκι της αλλαγής έχει χτυπήσει από καιρό, καθώς η εταιρία ζει χάρη στα δανεικά από τον Καναδά όμως τώρα το σημείο καμπής έχει έρθει προ πολλού.

Οι αλλαγές που δρομολογούνται εστιάζονται στην ανασυγκρότηση του καθημερινού τρόπου λειτουργίας με περισσότερο παραγωγικό χρόνο των εργαζομένων και στην εφαρμογή νέων τεχνολογιών για αυξημένη ασφάλεια και καλύτερη οργάνωση στην παραγωγή. Το αξιοσημείωτο στην περίπτωση αυτή είναι πως, παρότι η προσαρμογή αυτή σε πρώτη ανάγνωση φαίνεται να αλλάζει συνήθειες ετών, στο σύνολό της αναβαθμίζει τη λειτουργία των μεταλλείων δημιουργώντας τις συνθήκες για την συνολική επιστροφή τους στην ανάπτυξη. Όμως, πάνω απ’όλα, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την εξασφάλιση της βιωσιμότητας της εταιρείας που σήμερα απειλείται.

Και πάλι, η ιστορία μπορεί να μας δείξει τις προοπτικές: η APPLE που αναφέρθηκε νωρίτερα , έδρασε γρήγορα, περιόρισε το κόστος παραγωγής, επένδυσε εκεί που έπρεπε και ανέπτυξε νέα προϊόντα που έφεραν τα συγκλονιστικά αποτελέσματα που ξέρουμε και μέσα σε 20 χρόνια έγινε μια εταιρία που πλέον αξίζει 2 τρις δολάρια.