Απόφαση ΣτΕ για εμβόλια και αποζημιώσεις – 1 εκατομμύριο για θάνατο παιδιού

Απόφαση – «σταθμός» από το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ), το οποίο υποχρεώνει το ελληνικό Δημόσιο να αποζημιώνει πολίτες για τυχόν προβλήματα που μπορεί να προκύψουν στην υγεία τους μετά από εμβολιασμό. Πρόκειται για απόφαση που μπορεί να λειτουργήσει ως «οδηγός» για όλες τις παρεμφερείς υποθέσεις που ενδέχεται να απασχολήσουν στο μέλλον τη Δικαιοσύνη, καθώς και τυχόν υποθέσεις που θα αφορούν τα εμβόλια για τον κορονοϊό.

Βάσει της απόφασης του ΣτΕ, οι πολίτες που έχουν υποστεί βλάβη στην υγεία τους από εμβολιασμό μπορούν να διεκδικήσουν αποζημιώσεις από το ελληνικό δημόσιο, ακόμη και αν δεν διαπιστώθηκε κάποιο ιατρικό λάθος ή δεν διαγνώσθηκε κάποιο πρόβλημα με την παρτίδα του εμβολίων.

Το ΣτΕ αναιρεί με τον τρόπο αυτό απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών και δικαιώνει μητέρα που έχασε την κόρη της, η οποία σε ηλικία 7 ετών εμβολιάστηκε κατά της ιλαράς, παρωτίτιδας και ερυθράς (τριδύναμο εμβόλιο MMR ΙΙ). Μετά και τη δεύτερη δόση του εμβολίου, το παιδί παρουσίασε σοβαρά προβλήματα υγείας, επί εννέα έτη ήταν σε κωματώδη σχεδόν κατάσταση και στη συνέχεια από πέθανε από πανεγκεφαλίτιδα.Όπως αναφέρεται στη δικαστική απόφαση, το κοριτσάκι που είχε γεννηθεί το 1994, μετά τον εμβολιασμό του εμφάνισε «διαρκώς επιδεινούμενα νευρολογικά συμπτώματα, συνιστάμενα σε αιφνίδιες πτώσεις στο έδαφος, αστάθεια στη βάδιση, κολλώδη ομιλία, σύγχυση, αδυναμία συγκέντρωσης και δυσκολία αντίληψης του περιβάλλοντος».

Στη συνέχεια, η μικρή εισήχθη σε δημόσιο νοσοκομείο, όπου και υποβλήθηκε σε σωρεία εξετάσεων από τις οποίες διαπιστώθηκε ότι η μικρή έπασχε «από «υποξεία σκληρυντική πανεγκεφαλίτιδα μετά από ιλαρά (van Bogaert)» και στις 25-5-2006 τέθηκε υπό θεραπευτική αγωγή. Υπεβλήθη σε αγωγή αλλά τίποτα δεν στάθηκε ικανό να αντιμετωπίσει την πορεία της νόσου, η οποία σύμφωνα με βεβαίωση κρατικού νοσοκομείου, «προκαλεί εκφύλιση της λευκής φαιάς εγκεφαλικής ουσίας, σπασμούς, επιληψία, νοητική καθυστέρηση».

Σύμφωνα με την ίδια βεβαίωση κατάσταση της υγείας του παιδιού συνεχώς επιδεινώνονταν παρά τη χορηγηθείσα αντιϊκή θεραπεία. Η μικρή δεν μπορούσε «να ορθοστατήσει, ούτε να περπατήσει» ενώ «δεν έχει ομιλία, ούτε χρήση χειρός έκανε επιληπτικές κρίσεις και η επικοινωνία της με το περιβάλλον ήταν ελάχιστη και μόνο βλεμματική». Το παιδί έχασε τη μάχη για τη ζωή τον Σεπτέμβριο του 2010 και στην ληξιαρχική πράξη θανάτου του, ως αιτία θανάτου αναγράφεται: «Σκληρυντική παρεγκεφαλίτιδα, τετραπληγία, ανακοπή».

1 ΣΧΟΛΙΟ