Η άτεγκτη στάση του Βερολίνου, της Ρώμης και της Μαδρίτης, παράλληλα με την απροθυμία του Παρισιού, λειτούργησαν ως προστατευτική ομπρέλα για την Αγκυρα στη Σύνοδο Κορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις Βρυξέλλες.
Η κάθετη άρνηση της Ανγκελα Μέρκελ να συναινέσει σε οτιδήποτε θα δυσαρεστούσε δυσανάλογα την Τουρκία, παρά το γεγονός ότι ο συνομιλητής της Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τορπίλισε επανειλημμένως και άκομψα του τελευταίους μήνες τις μεσολαβητικές προσπάθειές της για την αποκλιμάκωση της έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο, κατέδειξε τα όρια των γερμανικών επιθυμιών.Σε αγαστή σύμπνοια, οι δύο μεγάλες μεσογειακές χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΕΕ), η Ιταλία και η Ισπανία, απέκρουσαν κάθε προσπάθεια της Αθήνας να εντάξει στα Συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου σαφείς αναφορές και πρόνοιες για τη λήψη περιοριστικών μέτρων ως απάντηση στη συνεχή παραβατική συμπεριφορά της Τουρκίας.
Απογοήτευση για Γαλλία
Ωστόσο, έκδηλη ήταν η απογοήτευση κυβερνητικών κύκλων για τη στάση της Γαλλίας. Η διαπρύσια, δημοσίως, αντιτουρκική ρητορική του Εμανουέλ Μακρόν ουσιαστικά εξατμίστηκε μέσα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, καθώς η παραδοσιακή ανησυχία πιθανής διάσπασης του γαλλογερμανικού άξονα λειτούργησε αποτρεπτικά, υπό το σκεπτικό ότι δεν υπάρχει συναίνεση για σκληρότερα μέτρα. Υπέρ των τουρκικών θέσεων φέρονται να εκφράστηκαν, σε διαφορετικές φάσεις, η Βουλγαρία και η Μάλτα.
