Tην άρση της ασυλίας του ζήτησε ο Νότης Μηταράκης υπογραμμίζοντας ότι η εμπλοκή του γραφείου του περιορίστηκε αποκλειστικά στη διαβίβαση αιτήματος πολίτη προς το αρμόδιο υπουργείο, «χωρίς κρίση ή παρότρυνση» και «εδώ τελειώνει η δική μας συμμετοχή».
Ανατρέχοντας στα γεγονότα του 2021, περιέγραψε πως συνεργάτες του στο γραφείο της Χίου προώθησαν, βάσει πάγιας εντολής του, επιστολή αρμόδιου επιστήμονα – δασολόγου που αφορούσε υποθέσεις κτηνοτρόφων, προκειμένου να εξεταστούν από τις αρμόδιες αρχές. Όπως τόνισε, αυτό αποτελεί το σύνολο της εμπλοκής του, κάτι που – όπως υποστήριξε – «προκύπτει αδιαμφισβήτητα από τη δικογραφία».
Ο κ. Μηταράκης επεσήμανε ότι η ενέργεια αυτή εντάσσεται στον πυρήνα της πολιτικής δραστηριότητας ενός βουλευτή, επικαλούμενος το άρθρο 62 του Συντάγματος και σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι « η διαβίβαση αλληλογραφίας, μεταφέροντας αναφορές και αιτήματα πολιτών, είναι πολιτική δραστηριότητα».
Υπογράμμισε ότι ο ρόλος του βουλευτή δεν εξαντλείται εντός του Κοινοβουλίου, αλλά επεκτείνεται στην καθημερινή επαφή με την κοινωνία και τη διοίκηση, ξεκαθαρίζοντας ότι «εδώ δεν μιλάμε για ρουσφέτι» αλλά για θεσμική υποχρέωση.
Παράλληλα, έκανε αναφορά σε διεθνείς πρακτικές, σημειώνοντας ότι «ο Βουλευτής είναι ο πρώτος συνήγορος του Πολίτη » και ότι αντίστοιχες πρακτικές εφαρμόζονται σε προηγμένες δημοκρατίες, όπου τα γραφεία βουλευτών διαχειρίζονται συστηματικά αιτήματα πολιτών.
Σε πολιτικό επίπεδο, ο κ. Μηταράκης δήλωσε ότι, αν και θεωρεί πως «δεν στέκει νομικά η άρση ασυλίας », ο ίδιος ζητεί να προχωρήσει η διαδικασία « για πολιτικούς και προσωπικούς λόγους », προκειμένου να διαφυλάξει το όνομά του. Άσκησε, ωστόσο, κριτική στο κλίμα που επικρατεί, τονίζοντας ότι « οι πολιτικοί έχουμε τεκμήριο ενοχής, αντί τεκμήριο αθωότητας».
Κλείνοντας, προειδοποίησε για τις συνέπειες που ενδέχεται να έχει η συγκεκριμένη υπόθεση στη θεσμική λειτουργία, επισημαίνοντας ότι «αυτή τη νομολογία δημιουργούμε σήμερα» και ότι ενδέχεται να αμφισβητηθεί ο ρόλος των βουλευτών και η σχέση εμπιστοσύνης με τους πολίτες στο μέλλον.
