Διευκρινίσεις επί της διάταξης του υπουργείου Δικαιοσύνης που ψηφίστηκε στο νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών για την υπαγωγή του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ και δίνει το δικαίωμα σε γονέα να προσβάλει απόφαση πρωτόδικου δικαστηρίου για την επιμέλεια παιδιών έδωσε ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης.
Όπως είπε στο ΟΡΕΝ «έχουμε τη γονική μέριμνα και την επιμέλεια που ένα δικαστήριο ρυθμίζει με έναν τρόπο. Το δικαίωμα του διαδίκου μέχρι τώρα ήταν να ασκήσει έφεση. Τώρα δώσαμε το δικαίωμα σε όποιον γονέα διαφωνεί, ότι εφόσον κάνει έφεση να μπορεί να ζητήσει από το δικαστήριο η εκτέλεση της απόφασης αυτής που εκδόθηκε να μην ισχύσει μέχρι να βγει η απόφαση του εφετείου, ό,τι δηλαδή ισχύει και στα άλλα δικαστήρια».
«Εμείς δώσαμε το δικαίωμα όποιος γονέας διαφωνεί επί της απόφασης να μπορεί να ζητήσει από το δικαστήριο να αναστείλει την ισχύ της απόφασης μέχρι να εκδοθεί απόφαση επί της εφέσεως κάτι που ισχύει εδώ και 10ετιες για τα υπόλοιπα δικαστήρια» συμπλήρωσε.
Εξήγησε, μάλιστα, ότι «το καθεστώς των παιδιών έχει συνήθως ρυθμιστεί με ασφαλιστικά μέτρα και μετά βγαίνει μια τακτική απόφαση. Τα παιδιά δεν είναι σε καθεστώς που δεν έχει ρυθμστεί πριν αλλά εκδίδεται μια απόφαση πρώτου βαθμού».
Σύμφωνα με τον υπουργό Δικαιοσύνης «η ανάγκη για τη ρύθμιση αυτή εκκρεμεί εδώ και πολύ καιρό γιατί ενώ ισχύει για όλες τις υποθέσεις της χώρας που άγονται στα δικαστήρια. Αυτό δεν υπήρχε για τα παιδιά. Ένας γονιός λοιπόν που δεν συμφωνεί με την απόφαση που εκδόθηκε ζητά με αίτηση στο δικαστήριο. Το δικαστήριο καλεί και τον άλλο γονιό και αυτός λέει διαφωνώ, τα παιδιά είναι μια χαρά δεν χρειάζεται να αλλάξει. Εμείς διατυπώσαμε τη διάταξη “η ισχύς της απόφασης που ζητάει ο διάδικος είναι μέχρι την έκδοση της απόφασης επί του ενδίκου μέσου και εκδίδεται αποκλειστικά σε περιπτώσεις που το επιβάλει το συμφέρον του παιδιού”. Αυτό θα το αποφασίσει κυριαρχικά το δικαστήρια γιατί ο διάδικος μπορεί να λέει ό,τι θέλει».
«Δώσαμε, δηλαδή, το δικαίωμα σε κάποιο γονιό να προσφύγει παραπονούμενος γα την απόφαση π που έχει εκδοθεί σε ένα δικαστήριο, να καλέσει ο δικαστής υποχρεωτικά και τον άλλο γονιό και ο δικαστής θα αποφασίσει κυριαρχικά δεσμευόμενος αποκλειστικά από το συμφέρον του παιδιού» πρόσθεσε ο κ. Φλωρίδης.
Παρουσίασε, μάλιστα, και παραδείγματα για το τι συμβαίνει σε άλλα δικαστήρια λέγοντας ότι «αν κάποιος σας κάνει μια αγωγή ότι μου χρωσάτε 50.000 ευρώ. το δικαστήριο το δέχεται και λέει σε υποχρεώνω άμεσα είτε να τα πληρώσεις όλα είτε τα 20.000 Εσύ έχεις το δικαίωμα να κάνεις προσφυγεη και να πεις ότι έχω ασκήσει έφεση και να μου δώσετε αναστολή μέχρι να βγει η απόφαση. Αντίστοιχα σε ένα ποινικό δικαστήριο: σου βάζει να εκτίσεις και3 μήνες στη φυλακή. Εσύ λες δώστε μου αναστολή για να εκτελεστεί η απόφασή».
Σημείωσε, δε, ότι «επί των διατάξεων του νομοσχεδίου η ΝΔ ζήτησε ονομαστική ψηφοφορία. Η διάταξη αυτή ψηφίστηκε από 180 βουλευτές και ο ΣΥΡΙΖΑ η Νίκη και η Ελληνική Λύση είπαν παρών, δηλαδή δεν αρνήθηκαν ψήφο. Ψήφισε η ΝΔ, το ΚΚΕ και 3 ανεξάρτητοι βουλευτές. Η διάταξη πήρε την ψήφο των 3/5 των βουλευτών και την ανοχή των 2/3. Άρα αυτοί που την ψήφισαν είδαν ότι είναι μια καλή διάταξη».
Όσον αφορά, τέλος, τα όσα γράφονται για αξιοποίηση της διάταξης από την υπουργό Τουρισμού, Όλγα Κεφαλογιάννη απάντησε πως «το γεγονός ότι αυτή τη διάταξη πήγανε και τη φορτώνουν σε έναν πολιτικό όταν αφορά όλο το λαό και έπρεπε να το ρυθμίσουμε, αδικεί τη ρύθμιση. Η ρύθμιση είναι υπέρ των πολιτών γιατί αφορά ένα δικαίωμα» .
Ο υπουργός Δικαιοσύνης απάντησε και σε όσα διακινούνται περί «ξαφνικής τροπολογίας που αιφνιδίασε» και εξήγησε ότι «όταν ετοιμάζεται ένα νομοσχέδιο ενημερώνονται τα υπουργεία. Το νομοσχέδιο αυτό είχε 2 μέρη το πρώτο το κύριο μέρος και το δεύτερο οι λοιπές διατάξεις. Στο δεύτερο μέρος ενσωματώθηκαν διατάξεις από 12 υπουργεία, όχι τροπολογίες, κανονικά στο σώμα του νομοσχεδίου κανονικά άρθρα και αυτό είναι η καθημερινή πρακτική. Ο κόσμος μπερδεύει μια τροπολογία που έρχεται στη Βουλή και διατάξεις που μπήκαν από την αρχή. Μια τροπολογία μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν δίνει τη δυνατότητα στη Βουλή να τη διαχειριστεί σωστά. Οι διατάξεις αυτές είναι πάνω από 35 σε αυτές ήταν 8 από το υπουργείο Δικαιοσύνης. Μεά την κατάθεση του νομοσχεδίου στη Βουλή, ξεκίνησε η συζήτηση στις επιτροπές. Στην αρμόδια επιτροπή έγιναν 4 συνεδριάσεις. Εκεί κατέθεσαν και αρμόδιοι φορείς. Μετά από αυτές το νομοσχέδιο εισήχθη στην ολομέλεια, η οποία κράτησε 2 ημέρες. Σε όλη τη διάρκεια των συζητήσεων δεν υπήρξε καμία ένσταση και κριτική στη διάταξη αυτή
