Η Μπάντα των Ενόπλων Δυνάμεων και η Προεδρική Φρουρά έψαλαν τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Αν. Τασούλα και τη σύζυγό του Φανή Σταθοπούλου.
Ακολούθησαν διαδοχικά: η Αδελφότητα Αθηνών Αγίας Παρασκευής Κόνιτσας «Το Κεράσοβο», ο Φιλανθρωπικός Σύλλογος «Η Αγκαλιά», η Πολιτιστική και Μουσικοχορευτική Ομάδα Καστελλορίζου, και ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Ακταιοκρήτες».
Στη συνέχεια, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Είχαμε σήμερα το πρωί τη χαρά εδώ στο Προεδρικό Μέγαρο, μαζί με το προσωπικό της Προεδρίας, να ακούσουμε τα Πρωτοχρονιάτικα κάλαντα από τη Διακλαδική Χορωδία των Ενόπλων Δυνάμεων, από την Προεδρική Φρουρά και από Συλλόγους οι οποίοι μας τίμησαν με την παρουσία τους και μας είπαν τα κάλαντα από την Κόνιτσα ίσαμε το Καστελλόριζο και την Κρήτη. Αυτό το έθιμο μας γεμίζει ελπίδα και χαρά, γιατί κάθε φορά που υποδεχόμαστε τον καινούργιο χρόνο, κάθε φορά που βρισκόμαστε σε αυτό το γοητευτικό κατώφλι της νέας χρονιάς, αναπτερώνονται οι ελπίδες, υποβιβάζονται οι ανησυχίες, οι απαισιοδοξίες, οι γκρίνιες και βλέπουμε το μέλλον με ένα άλλο πιο αισιόδοξο και σίγουρο μάτι.
Η χώρα μας αντιμετωπίζει προφανώς πολλές προκλήσεις, πολλές δυσκολίες, αλλά έχει μπροστά της και πολλές ευκαιρίες. Κάθε χρονιά έχει τη δική της ιστορία, κάθε χρονιά έχει το δικό της απολογισμό και κάθε επόμενη χρονιά είναι γεμάτη προοπτικές καλύτερες από αυτές της προηγούμενης χρονιάς.
Είμαστε σε θέση εμείς οι Έλληνες, οι Ελληνίδες και ο Ελληνισμός ολόκληρος, να δικαιώσουμε τις ελπίδες που αυτές οι μέρες και ειδικά η τελευταία μέρα του χρόνου αναπτερώνει και να τις πραγματοποιήσουμε όσο γίνεται πιο ολοκληρωτικά.
Θυμίζω μία φράση που συγκινούσε τον Γιώργο Σεφέρη και που είχε γράψει στο ημερολόγιό του. Ήθελε αυτή τη φράση να τη δει κάποτε γραμμένη στο ανώφλι της Βουλής των Ελλήνων. Αυτή η φράση έρχεται από ένα παλιό κείμενο κρητικής λογοτεχνίας του 17ου αιώνα και λέει ότι «Την τύχη του κάθε λαός την κάνει μοναχός του και όσα του κάνει η κούτρα του, δεν του τα κάνει ο οχτρός του».
Αυτή η φράση έχει μέσα μία μεγάλη γοητεία, μπορεί να μην είναι απολύτως ακριβής γιατί είμαστε και εξαρτημένοι από εξωτερικούς παράγοντες, αλλά δείχνει τη γοητεία της προσωπικής ευθύνης, τη γοητεία της συλλογικής ευθύνης, τη γοητεία του να ορίζεις τη μοίρα σου. Και σήμερα που ευχόμαστε και ακούμε ευχές για τον νέο χρόνο, υποκύπτουμε στη γοητεία του να ευθυνόμαστε για την καλύτερη μοίρα που μας περιμένει.
