Η δεξίωση στο Προεδρικό Μέγαρο για τα 50 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας

Δεξίωση στο Προεδρικό Μέγαρο για την επέτειο των 50 χρόνων από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα.

Η γιορτή στο Προεδρικό Μέγαρο έχει ξεχωριστό χαρακτήρα λόγω της συμπλήρωσης μισού αιώνα από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας και για τον λόγο αυτό εκτός από τους καθιερωμένους επίσημους προσκεκλημένους, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, έχει καλέσει δημάρχους ακριτικών και μαρτυρικών περιοχών, εκπροσώπους της Κοινωνίας των Πολιτών, διακεκριμένους αθλητές και αρχηγούς ομάδων που κατέκτησαν ευρωπαϊκά τρόπαια, πλημμυροπαθείς από τη Θεσσαλία, ανθρώπους από τον χώρο των γραμμάτων και των τεχνών, Έλληνες που έχουν διακριθεί στο εξωτερικό για την επιστημονική τους έρευνα, αλλά και απλούς πολίτες που διακρίθηκαν για την προσφορά τους προς τον συνάνθρωπο και συγκίνησαν με τις πράξεις τους ολόκληρη την Ελλάδα.

«Οφείλουμε στις επόμενες γενιές, μια συνέχεια αντάξια και ακόμη καλύτερη αυτών των πενήντα ετών»
Ιστορική χαρακτήρισε τη σημερινή μέρα, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης πενήντα χρόνων από την επάνοδο στην Ελλάδα του Κωνσταντίνου Καραμανλή και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, τονίζοντας ότι «Οφείλουμε στους Έλληνες και στις επόμενες γενιές, μια συνέχεια αντάξια και ακόμη καλύτερη αυτών των πενήντα ετών. Αντλώντας δύναμη από το δημοκρατικό και φιλελεύθερο παράδειγμά τους και δίνοντάς του νέα πνοή, νόημα και ορμή». Υπογράμμισε, επίσης, ότι οι Έλληνες πρέπει να είναι περήφανοι για όσα κατάφεραν, καθώς η Ελλάδα της Μεταπολίτευσης, άφησε πίσω της, τη μεταπολεμική στέρηση και «Είναι πια μια άλλη Ελλάδα».

Κατά την ομιλία στη δεξίωση στον κήπο του Προεδρικού Μεγάρου για την 50η επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας, η κυρία Σακελλαροπούλου εξέφρασε την ευγνωμοσύνη όλων των Ελλήνων για όσους αγωνίστηκαν με αυτοθυσία απέναντι στη δικτατορία, που βασανίστηκαν απάνθρωπα, όπως ο Σπύρος Μουστακλής, ο Αλέκος Παναγούλης, ο Σάκης Καράγιωργας και σημείωσε ότι «Τιμάμε όλους εκείνους, παρόντες και απόντες, που διακινδύνευσαν τη νεότητά τους, την ελευθερία και τη ζωή τους, για το καλό όλων μας».

Ανακάλεσε επίσης στις μνήμες όλων το Κυπριακό, τη μεγαλύτερη και ανοικτή πληγή του Ελληνισμού, πέντε δεκαετίες μετά την αποτρόπαιη τουρκική εισβολή και υπογράμμισε ότι «Η Κύπρος κέρδισε τη θέση που της αξίζει στην Ευρώπη. Είναι, όμως, ακόμη μια ημικατεχόμενη χώρα. Δεν ξεχνάμε ποτέ το πιο υψηλό εθνικό μας χρέος, την οριστική δικαίωση του κυπριακού αγώνα, στη βάση των αποφάσεων των Ηνωμένων Εθνών και του ενωσιακού κεκτημένου».

Ακολούθως ανέφερε ότι «Γιορτάζουμε σήμερα τη Μεταπολίτευση, την πιο ομαλή και προοδευτική περίοδο της σύγχρονης ιστορίας μας. Μια πολιτική, κοινωνική και πολιτισμική κατάκτηση των Ελλήνων. Με ορόσημο την καθολική απόλαυση της δημοκρατίας και την άρση των αποκλεισμών και των διακρίσεων. Το πολιτειακό επιλύθηκε, το Κομμουνιστικό Κόμμα νομιμοποιήθηκε, η εθνική αντίσταση αναγνωρίστηκε, τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων καταργήθηκαν. Μπορεί αυτά να ηχούν τώρα αυτονόητα, αλλά υπήρξαν σημαντικά βήματα για μια Πολιτεία ελευθερίας και ισότητας. Οι αδιάβλητες εκλογές, η απρόσκοπτη εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία και η σταθερότητα του κοινοβουλευτισμού δείχνουν το βάθος και την αντοχή των δημοκρατικών μας θεσμών, ακόμα και σε δύσκολες στιγμές για την κοινωνία και το πολιτικό σύστημα».

Ταυτόχρονα, επισήμανε ότι η Μεταπολίτευση είναι επίσης περίοδος διανοητικής ανάτασης και πρόσθεσε ότι «Τη λογοκρισία διαδέχθηκε η ελευθερία της έκφρασης, η άνοιξη στα Γράμματα και τις Τέχνες. Η ιδιωτική ζωή, τα ήθη και τα πρότυπα συμπεριφοράς, ξέφυγαν από τον συντηρητισμό του παρελθόντος. Η εκπαίδευση, προνόμιο άλλοτε των λίγων, κατέστη κοινό αγαθό και ιμάντας της κοινωνικής κινητικότητας. Οι Έλληνες απέκτησαν περισσότερες δυνατότητες και εμπλούτισαν τις παραστάσεις τους, σπούδασαν και ταξίδεψαν στο εξωτερικό».

Ειδικότερα, υπενθύμισε, ότι «Την ιστορία μας σημάδεψε, όσο κανένα άλλο γεγονός, η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνέχεια στην Ευρωζώνη. Συνέβαλε καθοριστικά στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, στους θεσμούς, στις αντιλήψεις και στον τρόπο ζωής μας. Η ευρωπαϊκή και η ελληνική ταυτότητα δεν διακρίνονται, είναι αναπόσπαστες. Η χώρα μας παγίωσε την παρουσία της στην καρδιά της Ένωσης, αποτελώντας εγγυητή ασφάλειας στην ανατολική Μεσόγειο και την ευρύτερη περιοχή. Οι Έλληνες πρέπει να είναι περήφανοι για όσα κατάφεραν. Η Ελλάδα της Μεταπολίτευσης άφησε πίσω της τη μεταπολεμική υστέρηση. Είναι πια μια άλλη Ελλάδα».