Όταν στις 24 Φεβρουαρίου 2022 η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία, πολλοί πίστεψαν ότι η παράδοση των Ουκρανών ήταν θέμα ημερών. Ο ίδιος ο Βλαντίμιρ Πούτιν είχε τη διαβεβαίωση μυστικών υπηρεσιών πως η «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» θα ολοκληρωθεί μέσα σε λίγα 24ωρα με το Κίεβο να πέφτει και τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι να το σκάει με ελικόπτερο.
Η Ουκρανία εξέπληξε τον κόσμο και πιθανώς και εαυτόν, αντιστεκόμενη σθεναρά, τερματίζοντας πολύ γρήγορα την πολιορκία του Κιέβου και μεταφέροντας τον πόλεμο νότια και ανατολικά. Αυτό που επρόκειτο να είναι ένα ρωσικό Blitzkrieg και ένας νέος γεωπολιτικός θρίαμβος του Πούτιν μετατράπηκε σε έναν συμβατικό πόλεμο διαρκείας με τεράστιες απώλειες και για τις δύο πλευρές. Πριν από έναν χρόνο, στην πρώτη επέτειο του πολέμου, λέγαμε ότι ο Ρώσος πρόεδρος είναι ο μεγάλος ηττημένος της γεωπολιτικής σκακιέρας. Η Ουκρανία πετύχαινε θεαματικές ανατροπές στο μέτωπο, η Ε.Ε. είχε – κόντρα σε όλες τις προβλέψεις – μείνει ενωμένη και με γεμάτες τις αποθήκες φυσικού αερίου, η Δύση συνολικά στήριζε με κάθε τρόπο το Κίεβο.
Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει και πάλι. Οι ουκρανικές δυνάμεις είναι στην πλέον δεινή θέση από την έναρξη του πολέμου και η Δύση εμφανίζει αισθητά σημάδια κόπωσης, ενώ η κριτική στο πρόσωπο του Βολοντίμιρ Ζελένσκι – ακόμη και από δυτικά μέσα που στήριξαν από την πρώτη στιγμή τον ουκρανικό αγώνα – έχει ενταθεί τόσο για αμφιλεγόμενες επιλογές όπως η «καρατόμηση» του αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων όσο και για την αδυναμία να καταπολεμήσει τα εκτεταμένα φαινόμενα διαφθοράς.
