Ο Ερντογάν ως στριμωγμένος τζογαδόρος
Ποιος είναι ο «τζογαδόρος» ; Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, σύμφωνα με τη δεύτερη μεγαλύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα της Γερμανίας. Και ψάχνει φίλους γιατί είναι «σχεδόν εντελώς απομονωμένος, λόγω της εξωτερικής του πολιτικής».
Στο άρθρο που υπογράφει ο διάσημος δημοσιογράφος Τόμας Αβενάριους, τονίζεται για παράδειγμα, ότι ο Τούρκος πρόεδρος, «μετά από επτά χρόνια ψυχρών σχέσεων με την Αίγυπτο, χωρίς κανένα πρόβλημα, προσπαθεί τώρα να προσεγγίσει το Κάιρο» .
Οι λόγοι για την τρέχουσα στροφή της Άγκυρας είναι προφανείς, γράφει η SZ: «Η εξωτερική πολιτική του Ερντογάν, της οποίας η εργαλειοθήκη κυμαίνεται από απειλές εναντίον Ελλήνων και Κυπρίων έως στρατιωτικές επεμβάσεις στους εμφύλιους πολέμους στη Λιβύη και τη Συρία, αποδεικνύεται αδιέξοδη».
Η ιταλική il Manifesto προσπαθεί επίσης να εξηγήσει γιατί ξαφνικά «ο Ερντογάν έκρυψε το τσεκούρι και έπιασε τη διπλωματία». Μα είναι απλό ,γράφει η ιταλική εφημερίδα : «Η Άγκυρα δεν αντέχει, γνωρίζοντας ότι κινδυνεύει πλέον να έχει έναν άλλο αντίπαλο και πολύ ισχυρό, καθώς, όπως αναμενόταν, η κυβέρνηση Μπάιντεν, ενώ αναγνωρίζει τον ρόλο της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, υιοθετεί μια πιο σκληρή γραμμή απέναντι στον Ερντογάν» . Συνεπώς, προσθέτει η ιταλική εφημερίδα, «μεταξύ παλαιών και νέων αντιπάλων, ο Ερντογάν στοχεύει να δημιουργήσει καλύτερες και γόνιμες σχέσεις με την Αίγυπτο, μια χώρα που πριν από μερικές εβδομάδες ήταν ένας από τους χειρότερους εχθρούς του. Χρειάζεται αμέσως την υποστήριξη του Καΐρου στη διαμάχη με την Ελλάδα σχετικά με την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών».
Χρειάζεται σωσίβιο και κάποιοι το προσφέρουν
Ο Τούρκος πρόεδρος επιχειρεί λοιπόν να εμφανίσει ένα «νέο» πρόσωπο. «Δεν χτυπάει πλέον τη γροθιά του στο τραπέζι, αλλά επικεντρώνεται στη διπλωματία και η στροφή αυτή δεν περιορίζεται απαραίτητα στους εναγκαλισμούς με την Αίγυπτο» σημειώνει η il Manifesto. Μετά τις σφοδρές επιθέσεις των τελευταίων μηνών κατά του «ψυχασθενούς» -όπως τον χαρακτήρισε – Γάλλου προέδρου Μακρόν, ο Ερντογάν δηλώνει τώρα ότι επιδιώκει τον διάλογο. Το ίδιο κάνει επίσης και με την ΕΕ, ενόψει της Συνόδου κορυφής σε οκτώ ημέρες. Όχι ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες πρόκειται να επιβάλουν τίποτε κυρώσεις στην Τουρκία. Στην έκθεση που ετοιμάζει για τη Σύνοδο ο γνωστός για τα φιλικά του αισθήματα προς την Αγκυρα, επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Τζόζεπ Μπορέλ , μόνο επαινετικά λόγια και κάποιες μικρο-ενστάσεις αναμένουμε να ακούσουμε για τη στάση της Τουρκίας, από την προηγούμενη σύνοδο του Δεκεμβρίου. Αλλωστε ,και με τις λεγόμενες «διερευνητικές επαφές» ανάμεσα στην Αθήνα και την Αγκυρα ,αντικειμενικά «εξωραίζεται» δυστυχώς το νέο πρόσωπο του Ερντογάν. «Διερευνητικές επαφές» ,τις οποίες ακόμη και ο «Ελεύθερος Τύπος» χαρακτήρισε χθες πρωτοσέλιδα ως «τυπική διαδικασία». Ολοι θέλουμε φυσικά την επίλυση μέσω διαλόγου της μίας και μοναδικής ελληνο-τουρκικής διαφοράς που αφορά την νησιωτική υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ. Μόνο που τα σχέδια της Αγκυρας είναι πολύ διαφορετικά και φτάνουν μέχρι την ακύρωση της Συνθήκης της Λωζάνης. Με αυτά και μ` αυτά όμως , ο Ερντογάν προσπαθεί να αποσπάσει την έξωθεν καλή μαρτυρία. Και ετοιμάζεται να καταστήσει «ισότιμο συνομιλητή» της διεθνούς κοινότητας το τουρκοκυπριακό ψευδοκράτος στις συνομιλίες υπό την αιγίδα του ΟΗΕ στη Γενεύη ,στα τέλη Απριλίου. Ότι δεν κατάφερε δηλαδή με το «τσεκούρι» ο Αττίλας, προσπαθεί να το επιτύχει με τη διπλωματία ο Ερντογάν. Εχει άλλωστε ακόμη τις πλάτες του Βερολίνου, αν και με την ήττα που υπέστησαν οι Χριστιανοδημοκράτες της καγκελαρίου Μέρκελ στις πρόσφατες εκλογές σε δύο σημαντικά γερμανικά κρατίδια, φαίνεται πλέον ότι αλλάζει το πολιτικό σκηνικό στη Γερμανία. Και δεν είναι πλέον καθόλου σίγουρο ότι το κόμμα της Μέρκελ θα εξακολουθήσει να έχει υπό τον έλεγχό του την Καγκελαρία μετά τις ομοσπονδιακές εκλογές του ερχόμενου Σεπτεμβρίου.
