Ο κ. Πιερρακάκης είπε ότι «υπάρχουν νομοσχέδια που ρυθμίζουν θέματα καθημερινής διοίκησης και υπάρχουν νομοσχέδια που αποτυπώνουν μια συνολική πολιτική αντίληψη για το πώς μπορεί να λειτουργεί η οικονομία, το κράτος και η ίδια η κοινωνία. Το νομοσχέδιο αυτό ανήκει στην δεύτερη κατηγορία γιατί πίσω από τις επιμέρους διατάξεις του υπάρχει μια ενιαία λογική της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι η οικονομική πολιτική οφείλει: Να μπορεί να λύνει εκκρεμότητες του παρελθόντος. Να στηρίζει όσους έχουν περισσότερο ανάγκη στο παρόν. Να δημιουργεί τις προϋποθέσεις για περισσότερες και καλύτερες επενδύσεις. Να προστατεύει την νομιμότητα απέναντι σε φαινόμενα παραβατικότητας που διαβρώνουν την οικονομία, την κοινωνία και τραυματίζουν την κοινωνική συνοχή. Αυτά ακριβώς επιχειρούμε σήμερα».
Για την τροπολογία
Σχετικά με την τροπολογία για τα δάνεια Κατσέλη, ο υπουργός είπε ότι ο νόμος αυτός ψηφίστηκε το 2010 σε μια εξαιρετικά δύσκολη ιστορική συγκυρία, στην κορύφωση της οικονομικής κρίσης, με στόχο να προστατεύσει νοικοκυριά που βρέθηκαν σε πραγματική αδυναμία. Και λέω «με στόχο», γιατί δεν θέλω να αμφισβητήσω την πρόθεση. Αλλά, τελικά ο νόμος Κατσέλη ούτε προστάτευσε με την απαιτούμενη αποτελεσματικότητα όλους όσοι πραγματικά είχαν ανάγκη, ούτε απέτρεψε την κατάχρηση του πλαισίου από στρατηγικούς κακοπληρωτές που βρήκαν χώρο να «κρυφτούν» πίσω από πολυετείς δικαστικές καθυστερήσεις».
Έτσι είπε ο κ. Πιερρακάκης «χιλιάδες υποθέσεις οδηγήθηκαν στα δικαστήρια. Χιλιάδες οικογένειες εγκλωβίστηκαν σε μακρόχρονες διαδικασίες. Και τελικά διαμορφώθηκε ένα τοπίο αβεβαιότητας, ασάφειας και αντιφατικών ερμηνειών. Και ίσως το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο είναι αυτό: Οι μισές αιτήσεις απορρίφθηκαν από τα δικαστήρια. Σχεδόν μία στις δύο αιτήσεις δεν πληρούσε τελικά τις προϋποθέσεις προστασίας. Με άλλα λόγια, ένα πλαίσιο που θεσπίστηκε για να προστατεύσει τους ευάλωτους κατέληξε σε πολλές περιπτώσεις να θολώνει τα όρια ανάμεσα στην πραγματική αδυναμία και τη στρατηγική αθέτηση».
