Ο Ανδρέας δεν ήταν απλώς ένας πρωθυπουργός. Ήταν ένα ανεπανάληπτο πολιτικό φαινόμενο. Ήταν η φωνή που έκανε εκατομμύρια ανθρώπους να πιστέψουν ότι μπορούν να διεκδικήσουν μια καλύτερη ζωή.»
Με αφορμή τη συμπλήρωση 30 ετών από τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου, ο Νίκος Ανδρουλάκης σε άρθρο του, στο ειδικό αφιέρωμα της εφημερίδας «Στο Καρφί» , αναφέρει ότι η απουσία του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ δεν στάθηκε αρκετή για να σβήσει το αποτύπωμα ενός σπουδαίου σοσιαλιστή ηγέτη, ο οποίος σημάδεψε ανεξίτηλα τη σύγχρονη Ελλάδα και ανέδειξε τη φωνή της πατρίδας μας με κύρος και αυτοπεποίθηση στη διεθνή σκηνή.
Επικαλείται την παραδοχή της Μάργκαρετ Θάτσερ, πως «ποτέ δεν έφευγε από Σύνοδο της ΕΟΚ χωρίς να έχει κερδίσει κάτι για τη χώρα του».
«Ο Ανδρέας εξακολουθεί να εμπνέει όχι μόνο όσους πολίτες βίωσαν το ριζοσπαστικό έργο των κυβερνήσεων της Αλλαγής, αλλά και αρκετά νεότερους ανθρώπους που δεν τον γνώρισαν.
Η απάντηση σε αυτό το φαινομενικά παράδοξο ίσως βρίσκεται σε ένα απλό γεγονός: οι μεγάλοι πολιτικοί κρίνονται όχι μόνο με τα μέτρα της εποχής τους, αλλά και από το αποτύπωμα που αφήνουν στις επόμενες γενιές», σημειώνει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής και τονίζει πώς «δεν ήταν απλώς ένας πρωθυπουργός. Ήταν ένα ανεπανάληπτο πολιτικό φαινόμενο. Ήταν η φωνή που έκανε εκατομμύρια ανθρώπους, οι οποίοι για δεκαετίες βρίσκονταν στο περιθώριο, να πιστέψουν ότι μπορούν να διεκδικήσουν μια καλύτερη ζωή. Ήταν ο ηγέτης που έδωσε περιεχόμενο στις λέξεις «κοινωνική δικαιοσύνη», «λαϊκή συμμετοχή», «εθνική αξιοπρέπεια».
Επισημαίνει το γεγονός ότι σήμερα όλοι ζούμε σε μία Ελλάδα που διαμορφώθηκε και από τις δικές του επιλογές, τις συγκρούσεις του, τα οράματά του και τις φιλολαϊκές πολιτικές του. «Τριάντα χρόνια μετά, ο Ανδρέας Παπανδρέου παραμένει ζωντανός στη συλλογική μνήμη του ελληνικού λαού. Όχι ως μια ανάμνηση του παρελθόντος, αλλά ως ένα διαρκές σημείο αναφοράς», προσθέτει και καταλήγει: «Η παρακαταθήκη του αποτελεί πηγή έμπνευσης για τις διεκδικήσεις του σήμερα: για μια κοινωνία με λιγότερες ανισότητες, για ισχυρό δημόσιο σύστημα υγείας και παιδείας, για ένα κράτος δικαίου που βάζει τέλος στην αυθαιρεσία της εξουσίας, για περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη και αδιαπραγμάτευτη εθνική αξιοπρέπεια. Γι’ αυτό ο Ανδρέας δεν ανήκει μόνο στην Ιστορία. Οι ιδέες του εξακολουθούν να φωτίζουν τους αγώνες της γενιάς μας».
