Οι πρόσφατες αναφορές για λαγοκέφαλους σε παραλίες της χώρας, αλλά και το περιστατικό τραυματισμού λουόμενης στη Βάρκιζα, έχουν προκαλέσει ανησυχία σε πολλούς πολίτες που ετοιμάζονται για τις καλοκαιρινές τους διακοπές, με αρκετούς να αναρωτιούνται αν η παρουσία του συγκεκριμένου ψαριού καθιστά πλέον λιγότερο ασφαλές το μπάνιο στη θάλασσα. Την κατάσταση αυτή λοιπόν, κλήθηκε να σχολιάσει μιλώντας στην εκπομπή «Πρωινές Διαδρομές» με τους Βασίλη Αδαμόπουλο και Μαρία Γεωργίου, ο Ιωάννης Γιώβος, Yπεύθυνος διατήρησης περιβαλλοντικης Οργάνωσης iSea – ιχθυολόγος και διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Πατρών.
Ο κ. Γιώβος είπε αρχικά, “Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει ένας πανικός ο οποίος έχει ξεκινήσει αυτό το καλοκαίρι. Ξεκίνησε από τις μέδουσες, πήγε στους καρχαρίες, μετά ήρθαν οι λαγοκέφαλοι. Γενικά υπάρχει μια τρομολαγνεία. Υπάρχει ένας λόγος δημόσιος, ο οποίος τρομάζει τον κόσμο, χωρίς να υπάρχει κάποιος λόγος“.
Και συμπλήρωσε “Υπάρχουν λίγοι θηρευτές του λαγοκέφαλου. Εμείς έχουμε βρει και σε μια επιστημονική δημοσίευση που κάναμε τη μεσογειακή και τη ζαργάνα και άλλα είδη και τον κυνηγό να τρώει λαγοκέφαλους. Ποιο είναι το θέμα; Το θέμα είναι ότι αυτά τα είδη, ήδη οι πληθυσμοί τους μειώνονται λόγω της υπεραλίευσης, με αποτέλεσμα ακόμα και αυτοί οι λίγοι φυσικοί θηρευτές που υπάρχουν εδώ να μην μπορούν να αντεπεξέλθουν. Έχουν ήδη ανταγωνιστικό πλεονέκτημα αυτά τα είδη γιατί έχουν λίγους θηρευτές, ανεβαίνει και η θερμοκρασία της θάλασσας και αυτό τους δίνει επιπλέον πλεονέκτημα γιατί προέρχονται από πιο θερμές περιοχές με αποτέλεσμα να μπορούν να εξαπλωθούν πιο γρήγορα. Άρα, και εκεί πέρα είναι και όλη η προσέγγιση που έχουμε (…) και συνολικότερα στη στάση μας απέναντι στο ζήτημα ότι ναι, θα μπορούσαμε να συζητήσουμε και για επιδοτήσεις αλιείς, αλλά αυτό είναι κάτι πολύ προσωρινό. Αυτό δεν θα δώσει λύση”.
Τέλος, ως προς το αν υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης του λαγοκέφαλου επισήμανε “Αν θέλουμε πραγματικά να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα, το οποίο δεν είναι μόνο ο λαγοκέφαλος αλλά και άλλα ξενικά είδη, χρειάζεται, όπως έχουμε πει, να κάτσουμε όλοι μαζί, οργανώσεις, ερευνητικοί φορείς, αλιείς, όλοι όσοι έχουν σχέση με το συγκεκριμένο ζήτημα και να δούμε κάποιες βραχυπρόθεσμες στρατηγικές όπως είναι οι επιδοτήσεις. Αλλά σίγουρα αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να δούμε πως θα έχουμε πιο υγιείς θάλασσες, πως δεν θα θηρεύουμε εμείς σαν άνθρωποι τους θηρευτές των λαγοκέφαλων, των λιονταρόψαρων. Για παράδειγμα, το λιονταρόψαρο που αυτή την στιγμή τρώγεται κιόλας και είναι βρώσιμο, ένας βασικός του θηρευτής στην Μεσόγειο είναι οι ροφοί, αλλά τους ροφούς τους αλιεύουμε κάθε μέρα. Άρα πώς περιμένουμε να μειωθεί το λιονταρόψαρο και να μην είναι πρόβλημα; Δεν θα γίνει. Θέλει μια μεγαλύτερη στρατηγική“.
