Ο Θάνος Πλεύρης συμμετείχε, σήμερα στη Ρώμη, σε συνάντηση εργασίας των υπουργών αρμοδίων για το μεταναστευτικό από την Ελλάδα, την Ιταλία, την Κύπρο και την Μάλτα.
Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε μετά από πρόσκληση του Ιταλού υπουργού Εσωτερικών, Ματέο Πιαντεντόζι.
Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, ο κ. Πλεύρης σε δήλωσή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, αναφέρθηκε στα κύρια θέματα τα οποία έτυχαν εμβάθυνσης και στους μελλοντικούς στόχους της συγκεκριμένης συνεργασίας.
«Η συνάντηση αυτή έγινε στα πλαίσια της διακήρυξης του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, της Ιταλίδας πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι, του προέδρου της Κύπρου Νίκου Χριστοδουλίδη και του προέδρου της Μάλτας, προκειμένου οι χώρες αυτές να είμαστε έτοιμες, αν υπάρχει έκτακτη ανάγκη, να μπορούμε να έχουμε κοινές δράσεις. Αυτό το οποίο ουσιαστικά σήμερα συζητήσαμε σε τεχνικο-πολιτικό κλιμάκιο των υπουργών Μετανάστευσης και Εσωτερικών, ήταν ότι συμφωνούμε πως οι ροές είναι μειωμένες. Παράλληλα, εμείς και η Ιταλία βλέπουμε ότι βασικός παράγοντας και πύλη είναι η Λιβύη. Στην Ιταλία από τη δυτική πλευρά, στη χώρα μας από την ανατολική πλευρά, αλλά τα νούμερα των αφίξεων δείχνουν ότι έχουμε συνολική μείωση στις ροές» επισήμανε ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου και προσέθεσε πως στη συνάντηση οι υπουργοί κατέληξαν σε τέσσερις βασικούς άξονες.
«Πρώτα απ΄όλα θα έχουμε μια κοινή συνεργασία, όπως αυτή την στιγμή έχει η Ελλάδα με την Ιταλία, στο πλαίσιο της Europol, για ανταλλαγή πληροφοριών στο κομμάτι της παράνομης διακίνησης μεταναστών. Θα επανακαθορίσουμε, επίσης, τον ρόλο των μη κυβερνητικών οργανώσεων στο πεδίο, προκειμένου να μην λειτουργούν ως μαγνήτης προσέλκυσης παράνομων μεταναστών. Στο σημείο αυτό υπάρχει και η ιταλική πρόταση πως όταν μια ΜΚΟ με συγκεκριμένη σημαία κράτους, κάνει διάσωση εκτός των χωρικών υδάτων της Ιταλίας, της Ελλάδας της Κύπρου ή της Μάλτας, η αίτηση ασύλου θα πρέπει να εξετάζεται όχι από τις χώρες που είναι κοντά στις ακτές, αλλά από το πλοίο το οποίο έχει την συγκεκριμένη σημαία. Παράλληλα, συζητήσαμε -ιδίως σε ένα πλαίσιο που αφορά την Ελλάδα και την Ιταλία- για κοινές δράσεις στην Λιβύη, ώστε να έχουμε μια ακόμη μεγαλύτερη συνεργασία, για να μειώσουμε ή και να εξαλείψουμε τις ροές. Βλέπουμε ότι πρέπει να γίνουν συζητήσεις και με το Μπαγκλαντές, διότι βλέπουμε ότι η αύξηση των ροών συνδυάζεται και με πολίτες από το Μπαγκλαντές.
Κρατήσαμε ανοικτό, τέλος, αυτό που έχουν θέσει και οι ηγέτες μας, ότι δεν θα επιτρέψουμε να συμβεί στην Ευρώπη αυτό που συνέβη το 2015, με την κατάρρευση της Συρίας. Επομένως αν φανεί, είτε από τις χώρες του Κόλπου -με αναφορά στον πόλεμο στο Ιράν- είτε από την Λιβύη εξαιτίας της κατάρρευσης του Σουδάν, ότι οι ροές οδηγούνται σε πλαίσιο που δεν είναι ελέγξιμο, στόχος είναι να μπορεί να υπάρξει δράση και στο επιχειρησιακό, στο θαλάσσιο κομμάτι για να τις περιορίσουμε» ανέφερε ο κ. Πλεύρης και σημείωσε:
«Καταλήξαμε, κατά συνέπεια, ότι έχουμε μια κοινή στρατηγική, η οποία έχει αποδώσει σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με την μείωση των ροών, αλλά επειδή το μεταναστευτικό έχει τρομακτική δυναμική, μπορεί οι γεωπολιτικές συνθήκες να αλλάξουν ανά πάσα στιγμή. Σε μια περίοδο που έχουμε τους περισσότερους πολέμους μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, πρέπει να είμαστε έτοιμοι ακόμη και για το χειρότερο σενάριο».
Το στοίχημα των 12 εβδομάδων για το μεταναστευτικό
Ο υπουργός Μετανάστευσης τόνισε ακόμη: «Συζητήσαμε και την εφαρμογή του νέου Συμφώνου. Και οι τέσσερις χώρες έχουμε μια μεγάλη πρόκληση: ότι θα πρέπει, εντός δώδεκα εβδομάδων να εξετάζουμε τις αιτήσεις ασύλου στους πληθυσμούς που δεν έχουν προσφυγικό προφίλ, προκειμένου να βγαίνει η απόφαση επιστροφής και να επιστρέφουν. Συμφωνήσαμε όλοι ότι για να λειτουργήσει το άσυλο, είμαστε έτοιμοι να κάνουμε τη δουλειά αυτή της γρήγορης εξέτασης, αλλά θα πρέπει να είναι σαφές στην Επιτροπή πως όταν, πια, έχουμε αρνητική απόφαση, θα πρέπει να εκτελείται.
Διότι αν δεν εκτελείται, τότε ουσιαστικά θα υπάρχει και ένα πρόβλημα διαχείρισης στον κόσμο που θα θέτουμε σε διοικητική κράτηση. Και πιστεύουμε ότι προς αυτή την κατεύθυνση γίνονται προσπάθειες, ιδίως με χώρες όπως είναι το Μπαγκλαντές, η Αίγυπτος και το Πακιστάν, με τις οποίες συνεργαζόμαστε, να έχουμε ένα ακόμη καλύτερο πλαίσιο επιστροφών από αυτό που υπάρχει σήμερα. Συζητήσαμε, παράλληλα, και για τις καινοτόμες λύσεις. Η Ιταλία έχει ως καινοτόμο λύση το πρότζεκτ με την Αλβανία, ουσιαστικά ως κόμβο επιστροφής. Αντιστοίχως, εμείς με άλλες χώρες -την Αυστρία, την Ολλανδία, την Γερμανία και την Δανία-είμαστε στο στάδιο διαπραγματεύσεων με τρίτες χώρες, για να έχουμε κέντρο εκτός της ευρωπαϊκής ηπείρου και φιλοδοξούμε ότι αυτό θα μπορέσει να υλοποιηθεί το 2027. Όλοι κρίναμε ότι οι καινοτόμες λύσεις, ο Κανονισμός επιστροφής, ο Κανονισμός των ασφαλών χωρών είναι, ουσιαστικά, το άλλο νόμισμα του Συμφώνου, προκειμένου να μπορέσουμε να έχουμε τα αποτελέσματα τα οποία θέλουμε, που είναι μείωση των ροών και αύξηση των επιστροφών».
