Ο Θύμιος Γεωργόπουλος ανακοίνωσε σήμερα την παραίτησή του από τον ΣΥΡΙΖΑ και την Κεντρική Επιτροπή, βάζοντας τέλος σε μια πολυετή διαδρομή που, όπως αναφέρει, ξεκίνησε από το 1989.
«Το όνειρο της κυβερνώσας Αριστεράς που θα εκπροσωπήσει (πάλι) την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία γεννιέται, με εγγυητή τον Αλέξη Τσίπρα, όπως τα έργα και οι ημέρες του, όπως η στάση ζωής του από την πρώτη στιγμή μέχρι και τώρα αψευδώς καταμαρτυρούν», γράφει χαρακτηριστικά στην ανάρτησή του και συμπληρώνει:
«Συντάσσομαι μαζί του ως απλός στρατιώτης και σταυροφόρος του μηνύματος του: “Η προοδευτική παράταξη ανασυγκροτείται και ο Μητσοτάκης θα έχει αντίπαλο στις επόμενες εκλογές, όποτε και όταν αυτές γίνουν”».
Ολόκληρη η ανάρτηση έχει ως εξής:
ΑΠΛΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΝΑΙ, ΓΥΜΝΟΣ ΠΟΤΕ
Υπάρχουν στιγμές που η σιωπή βαραίνει περισσότερο από τις λέξεις και η συνείδηση ζητά έναν καθαρό ουρανό για να σταθεί όρθια.
Με αυτή τη σκέψη , καταθέτω την παραίτηση μου από μέλος του ΣΥΡΙΖΑ και της Κεντρικής Επιτροπής, ύστερα από μία διαδρομή (από το μακρινό 1989, έτος συγκρότησης του ενιαίου Συνασπισμού μέχρι σήμερα) γεμάτη αγώνες, ελπίδες, χαρές και βαθιές πληγές που άφησε ο χρόνος πάνω στις σημαίες μας.
Δεν αποχωρώ με θυμό, παρότι ακόμα και πριν λίγες μέρες με αφήσατε να παλεύω μόνος με τα «σκυλιά του Γκεμπελισμού», που κάποιοι από σας -κομματικοί «φύλαρχοι»- εκτρέψατε να κατασπαράζουν (στο πρόσφατο παρελθόν) και έκτοτε, ενώ μπορούσατε, δεν φιμώσατε ποτέ.
Αποχωρώ με θλίψη και αξιοπρέπεια. Γιατί όλα όσα (Κοινωνική δικαιοσύνη, Ισότητα, Δημοκρατία) πιστέψαμε, αγωνιστήκαμε και -εν τινι μέτρο- σε δύσκολες συνθήκες προσπαθήσαμε, σήμερα μοιάζουν ως «πουκάμισο αδειανό» και συνθήματα για προσωπικές διευθετήσεις και ατομική πολιτική επιβίωση των ελάχιστων που δίνουν τον τόνο και στρεβλώνουν την αμόλυντη συνείδηση των πολλών.
Κρατώ μέσα μου τους ανθρώπους που περπατήσαμε μαζί, νύχτες αγώνων, με βλέμματα της πίστης και της αλληλεγγύης.
Αυτά δεν παραιτούνται ποτέ.
Φεύγω όπως φεύγει το καράβι από το λιμάνι: όχι γιατί μίσησε τη θάλασσα, αλλά γιατί αναζητά ορίζοντα που να χωράει το όνειρο.
Γιατί το όνειρο δεν πεθαίνει ποτέ.
Και το όνειρο της κυβερνώσας Αριστεράς που θα εκπροσωπήσει (πάλι) την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία γεννιέται, με εγγυητή τον Αλέξη Τσίπρα, όπως τα έργα και οι ημέρες του, όπως η στάση ζωής του από την πρώτη στιγμή μέχρι και τώρα αψευδώς καταμαρτυρούν.
Συντάσσομαι μαζί του ως απλός στρατιώτης και σταυροφόρος του μηνύματος του:
“Η προοδευτική παράταξη ανασυγκροτείται και ο Μητσοτάκης θα έχει αντίπαλο στις επόμενες εκλογές, όποτε και όταν αυτές γίνουν”.
Ξεκινάμε 26/5/2026 από το Θησείο.
Η ΚΑΡΔΙΑ ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ
Την επανάσταση φωτίζει η αυτόκαυστη καρδιά της αποκοτιάς.
Δεν γκρεμίζεται αλλιώς το χτες.
Την ανοικοδόμηση καθοδηγεί ο σχεδιαστικός χάρτης της λογικής.
Δεν χτίζεται αλλιώς το αύριο.
«Πέρνα αύριο» είπε η καρδιά στο νου, «έχω γκρέμισμα σήμερα».
ΘΥΜΙΟΣ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ
