Η κ. Συρεγγέλα υπογράμμισε την ανάγκη η Ευρώπη να δράσει συλλογικά, αφενός πιέζοντας τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης να λάβουν δράση και αφετέρου με τους ίδιους τους πολιτικούς που πρέπει να αντισταθούν σε τέτοιες πρακτικές
Για την τοξικότητα με την οποία αντιμετωπίζονται οι πολιτικοί τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη από πολιτικούς αντιπάλους τους, αλλά και για την επάνοδο του λαϊκισμού μίλησε η Μαρία Συρεγγέλα, βουλευτής Δυτικής Αθήνας και μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, εκπροσωπώντας το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα στην συζήτηση «Βία και Ρητορική Μίσους κατά των πολιτικών: ένας κίνδυνος για τη Δημοκρατία» κατά τη διάρκεια της ολομέλειας στο Στρασβούργο.
Συρεγγέλα: Κανένας γονιός, κανένας δημόσιος εκπρόσωπος δεν θα έπρεπε ποτέ να αντιμετωπίζει τέτοια σκληρότητα
«Πολλά μέλη του Κοινοβουλίου έχουν δεχθεί απειλές, ύβρεις, παρενόχληση και επιθετική στοχοποίηση τόσο στη δημόσια ζωή όσο και στο διαδίκτυο. Πολύ συχνά, η διαφωνία μετατρέπεται σε μίσος, και γνωρίζουμε ότι το μίσος μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε βία. Παρά τα μαθήματα του παρελθόντος, ο λαϊκισμός εξακολουθεί να υπάρχει και τον βλέπουμε να αναδύεται ξανά, όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο» είπε η κ. Συρεγγέλα. Ακόμη αναφέρθηκε στις προσωπικές επιθέσεις που έχει δεχτεί με αποδέκτες τα παιδιά της: «Και εγώ υπήρξα θύμα μηνυμάτων μίσους. Έλαβα ακόμη και σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που εύχονταν τον θάνατο των παιδιών μου. Κανένας γονιός, κανένας δημόσιος εκπρόσωπος δεν θα έπρεπε ποτέ να αντιμετωπίζει τέτοια σκληρότητα. Όταν το πολιτικό μίσος μετατρέπεται σε επιθέσεις κατά της οικογένειας και των παιδιών, πρέπει να αναγνωρίσουμε πόσο βαθιά έχει διαφθαρεί ο δημόσιος λόγος μας».
Τέλος, υπογράμμισε την ανάγκη η Ευρώπη να δράσει συλλογικά, αφενός πιέζοντας τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης να λάβουν δράση και αφετέρου με τους ίδιους τους πολιτικούς που πρέπει να αντισταθούν σε τέτοιες πρακτικές: «Πρώτον, οι διαδικτυακές πλατφόρμες πρέπει να ενεργούν υπεύθυνα και με διαφάνεια απέναντι σε συντονισμένες εκστρατείες μίσους, απειλές και υποκίνηση βίας. Δεύτερον, εμείς οι ίδιοι οι πολιτικοί πρέπει να δίνουμε το παράδειγμα. Οι λέξεις έχουν σημασία. Αν ανεχόμαστε τη δαιμονοποίηση, δεν πρέπει να εκπλησσόμαστε όταν ακολουθεί ο εξτρεμισμός. Ας υπερασπιστούμε τον δημοκρατικό διάλογο χωρίς να αποδεχόμαστε τη βία. Ας διασφαλίσουμε ότι οι μελλοντικές γενιές θα κληρονομήσουν μια πολιτική που θα διαμορφώνεται από ιδέες και όχι από εκφοβισμό».
