Το τουρκολιβυκό μνημόνιο, που διχοτομεί το Αιγαίο και τη Μεσόγειο για να αναγνωρίζει τη γαλάζια τουρκική πατρίδα, είχε υπογραφεί μεταξύ κυβερνήσεων, είχε κυρωθεί από την τουρκική Εθνοσυνέλευση, αλλά δεν είχε κυρωθεί από τη λιβυκή Βουλή και από ό,τι φαίνεται δεν θα προχωρήσει.
«Η Βουλή των Αντιπροσώπων είναι η μόνη αρμόδια αρχή που έχει την εξουσία να κυρώνει διεθνείς συμφωνίες», είπε ο πρόεδρος της Βουλής της Λιβύης τονίζοντας ότι η «θαλάσσια συμφωνία που υπέγραψε η κυβέρνηση του Φαγιέζ αλ-Σάρατζ με την Τουρκία ούτε παρουσιάστηκε ούτε εγκρίθηκε από τη Βουλή των Αντιπροσώπων και, ως εκ τούτου, είναι νομικά άκυρη και μη δεσμευτική για το λιβυκό κράτος», είπε ξεκάθαρα ο Αγκίλα Σάλεχ και για την τοποθέτησή του αυτή έπαιξαν ρόλο τρεις παράγοντες.
Πρώτον, η επίσκεψή του στην Αθήνα και οι συναντήσεις που είχε τόσο με τον υπουργό Εξωτερικών όσο και με τον πρόεδρο της Βουλής, Νικήτα Κακλαμάνη.
Δεύτερον, η δραστηριότητα των ενεργειακών κολοσσών Chevron και Exxon Mobil στη θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης και η βούλησή τους να δραστηριοποιηθούν και στη θαλάσσια περιοχή της Λιβύης. Ο αμερικανικός παράγοντας παίζει ρόλο, άλλωστε με παρότρυνσή τους υπήρξε πρόσφατα επικοινωνία του στρατάρχη χαφταρ με τον πρόεδρο της Αιγύπτου, Αλ Σίσι, ο οποίος αναφέρθηκε στην πλήρη στήριξη της χώρας του στην κυριαρχία, στη σταθερότητα και την εδαφική ακεραιότητα της Λιβύης. Χαφτάρ και Σίσι συζήτησαν, μεταξύ άλλων, τις εξελίξεις σχετικά με την οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων μεταξύ των δύο χωρών, συμφωνώντας στη σημασία της συνέχισης της συνεργασίας με τρόπο που να εξυπηρετεί τα συμφέροντα και των δύο κρατών χωρίς να προκαλεί ζημιά και σύμφωνα με τους κανόνες του διεθνούς δικαίου. Σε ανακοίνωσή της, η αιγυπτιακή προεδρία ανέφερε ότι ο Σίσι τόνισε την ανάγκη αντιμετώπισης κάθε ξένης παρέμβασης στη Λιβύη και ζήτησε την αποχώρηση όλων των ξένων δυνάμεων και μισθοφόρων, επαναλαμβάνοντας την πλήρη στήριξη της Αιγύπτου στη σταθερότητα και την ενότητα της χώρας. Ο Αιγύπτιος πρόεδρος επιβεβαίωσε, επίσης, τη στήριξη του Καΐρου σε όλες τις πρωτοβουλίες που αποσκοπούν στην επίλυση της λιβυκής κρίσης.
Ο τρίτος λόγος είναι η πρωτοβουλία του Έλληνα πρωθυπουργού να πραγματοποιήσει ένα φόρουμ με τη συμμετοχή και της Τουρκίας και της Λιβύης, που υπό το φως των δηλώσεων Σάλεχ αποκτά νέα διάσταση, διότι αποδοχή της Τουρκίας θα σημαίνει ότι αποδέχεται και την ακύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου. Κάτι όμως που δείχνει αδύνατο στην αντίληψη της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.
