46 έχουν περάσει από την εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο και οι μνήμες είναι ακόμα νωπές για τους ήρωες που υπερασπίστηκαν με σθένος τα εδάφη της μαρτυρικής Μεγαλονήσου, σε έναν πόλεμο άνισο σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του. Έλληνες στρατιώτες κατάφεραν, όχι μόνο να κρατήσουν σαν λέοντες τις γραμμές τους αλλά χάριν στην ανδρεία τους, οι τουρκικές επιχειρήσεις σταμάτησαν τις δραστηριότητες τους μετρώντας χιλιάδες νεκρούς στρατιώτες.
Για την ιστορία, η Τουρκική εισβολή έγινε σε δύο φάσεις, με τον -ΑΤΤΙΛΑ 1- στις 20 Ιουλίου 1974 και με τον -ΑΤΤΙΛΑ 2- στις 14 Αυγούστου 1974. Oι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις “κέρδισαν” περίπου το 37% του νησιού αφήνοντας στην Ελληνική στρατιωτική πλευρά 46 νεκρούς και 59 αγνοούμενους της ΕΛΔΥΚ, 29 νεκρούς καταδρομείς της Α΄ Μοίρας Καταδρομών και 4 αεροπόρους της επιχείρησης «ΝΙΚΗ».
Το 361 Τάγμα Πεζικού είναι από τα Τάγματα που ρίχτηκαν από την πρώτη μέρα στις μυλόπετρες του πολέμου, τον μαύρο Ιούλιο του 1974.
Βρέθηκε να πολεμά έναντι υπέρτερου και επαρκέστερα εξοπλισμένου εχθρού σε γενικές συνθήκες εγκληματικής ανεπάρκειας και προδοτικής απραξίας που μείωναν σημαντικά την επιχειρησιακή του ικανότητα.
Βρέθηκε στην καρδιά των επιχειρήσεων.
Από την Κυριακή 21 Ιουλίου δέχτηκε τις επιθέσεις των Τούρκων και ξεκίνησε να μετρά νεκρούς και αγνοούμενους.
Στις 21 Ιουλίου δέχτηκε επίθεση ο 2ος Λόχος επί της Αλωνάγρας (Άσπρη Μούττη), στις 22 Ιουλίου (αμέσως μετά την κήρυξη της εκεχειρίας) ο 1ος Λόχος στην περιοχή του Δικώμου και στις 23 (πάλι εν καιρώ υποτιθέμενης εκεχειρίας) τα φυλάκια του 3ου Λόχου που έφταναν μέχρι τη Μια Μηλιά.
